"Açıksözlülüğüm canını acıtıyor mu ?" diye sordum ona...

Kadıköy'deyim. Telefonda onunla konuşuyorum.
Bütün açıksözlülüğüm telefon hattı aracılığıyla onun kulaklarına ve yüreğine gidiyor. Bunu iyi biliyor. Beni iyi tanıyor.

İnsanları tartışıyoruz, hayatı tartışıyoruz, kızıyoruz bazılarına, eleştiriyoruz...
Başlıktaki soruyu soruyorum ona, cevabını merak ediyorum, düşüncesini.
- Hayır?, diyor.
- Bu kadar açıksözlü biriyle hiç konuşmamıştım, öyle şeffafsın ki, gerçekten ilginç ama bu iyi, diyor
Ona mektuplar yolladım, konuşur gibi yazdım.
- Sanki yanımda oturuyormuşsun gibi yazmışsın, diyor.
Gülüşüyoruz.
- N'apıyım, tarzım bu, ben böyleyim diyorum.


Şimdi size de sormak istiyorum:

Açıksözlülük canınızı acıtıyor mu hiç?

zaman zaman..

Ağzımda Bal Gibi Tatlı Bir Türkü.
Bir İner Bir Çıkarım Bu Yokuşu

Hemde nasıl , hem iş hayatında hemde özel hayatımda.

İmza filan yok dağılın...

acık sözlülükten genelde anlaşılan hakaret oluyor nedense... açık ol, söyle aklından geçeni dedin mi! karşıdaki kişi kendini çocukluğuna mı iniyor sanıyor ne bir yumrukla grirmediği kalıyorrr...sanki ben senin acılarının kaynağıyım hadi bana küfür et, kus içindekileri, saldır! demişsin gibi... eeee haliyle can sıkıcı oluyor o zamanda.

yoksa niye acıtsın. pehhhh (yalan)

Diğerlerinin açık sözlü olmaması canımı sıkıyor...
Açık sözlülüğün "erdem" olduğu devirleri yaşıyoruz, bu elem verici...

canımı acıtan son şey olur açıksözlülük... istediklerimi değil gerçeği duymaktır benim için önemli olan...

Aynen katılıyorum, ben de açık sözlüyümdür, bu yüzden herkes sevmez beni...

doğru her yerde doğru ama her yerde geçerli deil.
kişilik sorunsalı dil bence bu....
bn de açıksözlüüm kndme göre we bazen cok canımı acıtıor ewet...duygusal olmadığım halde.......

açık sözlü olmakla densiz olmak birbirine karıştırılmadığı sürece acıtmıyor.