Nasıl Bi' Anne? Nasıl Bi' Baba?

akRAP · #1 (**permalink**) 24-06-2007, 16:54

Şimdi Enseye Şaplak-Göze Parmak İnsanlarız ama Hepimiz Anne-Baba Olucaz
Hiç Düşündünüz mü Çocuğunuzu Nasıl Yetiştirecexiniz?

Geçenlerde Karşılaştığım Manzara
GYM Hocamın Oğlu da Geliyo' Salona,6 Yaşında Çok Tatlı Bi' Velet
Mesela Babasının Hoşuna Gitmeyen Bi'şey Yaptığında Babasının Ağzından Sadece Şunlar Çıkıyo'..: "Ata... Odaya..!"

Çocuk İçerdeki Odaya Gidiyo',Yarım Saat Orda Kalıyo' Tek Başına,Cezasını Çekiyo' ve Çıkıyo' İtiraz Yok Tıpış Tıpış Aslında Hoşuma Gitmedi Değil Bu Alman Disiplini

Çocukluğumda da Alman Arkadaşlarım Vardı,Aynı Sistem
Tıpış Tıpış Ceza Çekiliyo' ve Tekrarlanmıyo'

Yine de Benim Fikrim Değişmedi,Kızımın Saçını Çekenin Canını Alırım ama
Çok Şımartıp Dizginlerimden Çıxın da İstemem

Siz Nasıl Bi' Çocuk Eğitimi Düşünürsünüz?
Alman Disiplini mi Yoxa "Şımaracak Tabi Benim Prensesim/Prensim O" mu?

detays · #2 (**permalink**) 24-06-2007, 17:06

Şımarırsa önünü bir daha asla alamayız.
Çok gevşek bırakmak kanımca iyi değil.
Gerçi beni aşırı gevşek ve dozunda disiplin ile büyüttüler.
Herşeyden bi'karar ve birer ölçek misali..

Aynı şekilde aşırı disiplinde sakıncalı.
Çünkü çocuk sizin önünüzde onu yapmaz ve yapmaz görünür ama o sıkıcı disiplin onu başka arayışalra yöneltir.
Yapacaklarını gizli gizli yapar ve bu dahada kötü sonuçlar doğurur.

Mesela zamanında ailesi tarafından aşırı disiplin ile eğitilen bir çok kişinin ilerik zamanda seri katil olduğunu biliyorsunuzdur.
Gerçi bu çok uç bir örnek oldu ama anlatmak istediğimede az da olsa örnek oldu.

Valla bu konuyu bende çok düşündüm.
Evlenme taraftarı olmayan biri olsamda büyük konuşmamak gerekte derim.
Zaten evlenirsem çoluk-çocuğa karışmak için girerim heralde.

Gerçi ben daha çocuğum diyorum bazen.
Açıkçası bu yaşlarda değil çocuk evlilik yükünü bile kaldıramam.
Aşar beni o kadar prosedür ve disiplin.

Neyse konumuza dönecek olursak yine;
Çocuğuma ilk önce mutlaka bu ülkenin nasıl kazanıldığını bastıra bastıra anlatırım.
Ve yine bu değerleri yok sayan, yok saymak isteyen hainleri anlatırım.
Çünkü sonra ABD'de yaşayan tasmalı cemaat liderleri ya da ABD piyonu olan parti liderlerinin peşinde SORGULAMADAN gitmesini, koyun olmasını istemem.
Öylede olursa zaten direk evlatlıktan red ederim.

Aslında en önemlisi sevgi ve güven.
Eğer çocuğunuzla dozu kaçırmamak kaydı ile arkadaş olursanız zaten büyük bir adım atmış sayılırsınız.
Çünkü çocuk sizden bir şey saklamaz ve bir hata yapsa bunun pişmanlığını mutlaka yaşar ve kendi isteği ile devamını getirmek istemez.

Say say bitmez.

Babamın bana yaptığı ve yaptırdığı gibi tabii ki en önemlilerinden biri olan KİTAP OKUMA eylemini aşılarım.
Gerisi çorap söküğü gibi gelir zaten.

Gerçi ben yeğenime 4-5 ay gibi bakmıştım.
Yani teyzemde kalırken yemek yedir, oyna, dialog kur vs.
Adım dadıya çıkmıştı..

O halde bile ne kadar zor işmiş diyordum.
Açıkçası evlenmeyide bu yüzden pek istemiyorum galba.
Çünkü özgürlüğüme düşkün biriyim.
Eğer evlenip çocuk sahibi olursam kendimi evliliğime ve çocuğuma adarım gibime geliyor..

#3 (**permalink**) 24-06-2007, 18:08

asarım keserim demek şu anda kolayda...

bilmiyorum hoca peşinen konuşmak zor...

ama gerekli terbiyeyi verdin mi o kadar sıkmnın mantığı olmıycağını sanıyorum...

her hatasında ceza çektirmek saçma, konuşan biçocuk yetiştiririm konuşarak anlayan ceza meza disiplin bşlmiom ters.

ben babamdan bi tokat yememiş adamım babamın kouşmasından tırsardım..

konuşturamamak için onu hata yapmazdım

sophie · #4 (**permalink**) 24-06-2007, 22:40

duygusal bir anne olacagim icin disiplin saglamakta zorlanirim ve kesinlikle dengesiz bir annenin cocugu olmaktan cok cekecektir.

ben rahat birakmak istiyorum cocugumu,kendi dogrularini bilsin uygulasin ama tabii o dogrulari birlikte belirleyecegiz el kadar cocuk doguyu yanlisi nerden bilsin

akRAP · #5 (**permalink**) 24-06-2007, 22:46

Dünyanın En Mutlu,En Hayat Dolu Canlıları Hayvanlar ise,Çocukları da Hayvanlar gibi İçgüdülerine mi Bırakmak Lazım Acaba

Mesela Pokémon İzleyen Çocuk Kendini Pikachu Sanabilsin,Atlasın 7. Kattan...
Yaşarsa Muhtemelen Bacakları Anüsüne Kaçmış Olacağından,Deneme-Yanılma Sistemiyle Bi' Daha 7. Kattan Atlamayı Denemez,6. Kattan Atlar...
Bu Şekilde 1. Kata İnene Kadar Serbest Bırakmalıyız Bence,Yaşarsa Çocuğumuzla Gurur Duymalı,Artık Onun Piştiğine Karar Vermeli ve Sokağa Atmalı,Yenisini Yapmalıyız

detays · #6 (**permalink**) 24-06-2007, 22:51

Alıntı:

Bu Şekilde 1. Kata İnene Kadar Serbest Bırakmalıyız Bence,Yaşarsa

Şu sözü söyleyince aklıma benim eski berberin lafı geldi.
Herifin 3 tane çocuğu varmış.
Şey demişti bana; "baktık 2 tane yaptık. Lan dedim birine birşey olursa öteki yalnız kalır.
Bizde yalnız kalmasın diye 3.yü yedek olarak yaptık."

Böyle yaratıcı babalarda var yani.

1qazxsw2 · #7 (**permalink**) 24-06-2007, 23:37

BIRAKIN BUNLARIIIIIIIIIIIIIIIII......
Hariçten gazel okumak kolay...
Valla hiç disipline falan edemiyorsunuz...Kıyamıyorsunuz...
Hatta daha çok şımartıyorsunuz...Siz de şımarıyorsunuz..
+
Alman Disiplini falan yalan hepsi...
Cezayı ise unutun...Kıyamıyorsunuz..
Benden söylemesi..

LYNX · #8 (**permalink**) 25-06-2007, 02:14

Ben lisedeyken ve üniversede hatta daha sonrada özel derse verdim , matematik derleri verirken çok deneyim edindim , disiplin şart , bunun dışında bayağ bir hayvan baktım çok ufak yaştan beri.
Genelde kedi yavrularına baktım ve hep bana sorumluluk verildi ve daha ilk okula bile gitmiyordum , çocuğun kendisine birlikte yapabileceğiniz sorumluklar verince ve ortak bazı projeler ile sanki bir büyük gibi yaklaşırsanız çok ilginç sonuçlar alırsınız.
Bunun dışında uygulanacak yöntemler yaşa , IQ seviyesine ve çocuğun bazı özelliklerine göre değişik yaklaşımlar olmalı bence.
Objektif olamayan aile büyükleri spastik bile olsa çocuklarını çok sevip bir çok çarpık yetiştirme yanlışlarına gidiyor ki bunlardan en önemlisi şımartma ve aynı zamanda şımartılan çocuğa yapılan ani cezalandırmalar. Aslında kısaca bu da ailenin dengesiz davranışlarından ortaya çıkıyor. Şımartmak yerine iş ciddi problemlere varmada disiplin kurulsa ve daha sonra çok şımartılmış çocukla başa çıkmak için aniden cezalar vererek bu sefer düzeltmeye çalışmak son derece kötü bir durum.

Eğer benin çocuğum olsaydı büyük ihtimal arkadaş olma ve aynı zamanda devamlı komunikasyon ve birey olarak ele alarak ve bazende ufak sorumluklar vererek yetiştirirdim.
Bana çocukluğumda sigara yada içki yada bu tür şeyler yasak değildi , zararlarını anlatıp daha sonrada istediğini yap şeklinde bir yol izlediler sonuçta sigara içmiyorum , içki de ancak sosyal olarak çok nadir içiyorum.
Superman , He-Man , Conana , Flash Gordon okuyarak büyüdüm ama bir kere bile camdan atlim demedim. Yeterki bir anlatan olsun.

silent · #9 (**permalink**) 03-07-2007, 00:59

Bence eşler arasında bir uyum olmalı.Annenin kızdığına baba gülmemeli. Anne baba davranışları tutumlu olmalı. Çocuğuma en başta çok ama çok iyi bir eğitim vermeyi istiyorum. Ama kırdın döktün yıktın diye çocuğa asla ceza vermem bu konularda sınırsızca özgür. Tabiii kendi evimizde

Mutlaka Allah inancını ve ülke sevgisini aşılarım. Kitap okumasını, spor yapmasını ve özel zevkleri olması için tüm zamanlarımdan fedakarlık yapabilirim. Her istediğini anında alacağımı sanmıyorum. Bu yüzden de şımarık olmayacaktır. Özgüvenini geliştirebilmesi için ona erken yaşta ufaktan büyüğe doğru sorumluluk veririm. En önemlisi de dürüst olsun canımı alsın.Yeter ki yalan söylemesin ben onun hatalarını tolere edip örterim.