Requiem for a Dream

-Filmde uyuşturucu aldıkları bölümün gösterimi çok ilgimi çekti.Eroin,çakmak,şırınga,göz bebeği ve uyuşturucunun vücuda enjektesi....

__________________
vermediğiniz bir şeyi alamazsınız, kendinizi vermeniz gerekir. Devrim'i satın alamazsınız. Devrim'i yapamazsınız. Devrim olabilirsiniz ancak. Devrim ya ruhunuzdadır, ya da hiçbir yerde değildir...

insanların zayıflıklarından ve bağımlılıkları üzerinden yüksek rant elde eden bir film.Bu türde Küçük Emrah'ın çok daha başarılı filmleri mevcuttur. Bağımlılıklardan bahsetse de bunu yalnızca uyuşturucuya endeksleyerek yapması da senaristin ne kadar sığ görüşlü olduğunu gösterir.Ek bilgi olarak Dünya uyuşturucu trafiğinde dönen paranın yılda 500milyar dolardan fazla olduğu düşünülürse; Requiem For A Dream gibi filmlerin bu paranın dolaşmasında ne kadar pay sahibi oldukları da ayrı bir konudur.

Oscar alan filmleri bazen begenmiyorum cunku otariteler olaya dar pencereden bakiyorlar ve bölesi bir filmi görmüyorlar ya da görmek istemiyorlar...
Sıradan film deildi.Umutsuz 4 insanin hikayesi bu onlar ne aci cekiyorsa bizde ayni acilari hissettik onlarla agladık...
Uyusturucuyu aldıktan sonra degisen yüz ifadeleri insani derinden etkiliyor oyuncular bunu cok iyi yansitmis filme...
Filmin muzigi de inanılmazdi.Bir ara Atv kanalı dramatik haberlerde filmin soundtrackini kullaniyordu...
Filmin oyuncusu Jared Leto oynadıgı karakterin etksisinden kurtulmak için saclarini kazıtmıs ve bir kac gün manastirda kalmıs...
İnsanlık adına izlenmesi gereken bir film...
Bence hayata bagımlı olmaliyiz bir takım maddeler deil!

__________________

Girdiğim her forumda,her sinema sitesinde bu filmden öylesine bahsediliyorduki Aronosky'i romantik bir deha olarak düşünmekteydim..film 'en çok ağlatan filmler' listesinde de ilk sıralardaydı..üstelik hem kadınlar hem de erkekler için..tabi böyle olması doğaldı çünkü yönetmenin amacı ne ederim de ben bu insanları ağlatırımdı muhtemelen..yalnız bir farkla..diğer büyük yönetmenlere özenerekten sanki hayatta tek derdi popüler değil de dert ettiği bir konu varmış gibi izleyicinin düşünmesini sağlamak istiyor..ancak Aronofsky felsefesi o kadar yüzeysel ki insan ne düşünebiliyor ne de acı çekebiliyor filmde..düşünmekten acı çekiyor sadece..Requim Of A Dream'i izledikten sonra sadece bir seziydi bunlar..herkes böylesine methiyeler düzerken ben birşeyleri kaçırmıştım galiba..Ancak The Fountain (Kaynak) filmini izledikten sonra Aronofsky'nin bizim Fatih Akın'dan çok da farkı olmadığını farkettim..Seyirciyi yakalamak için ucuz aşk numaraları yada gerçek kesit vari insanın bam teline seslendiğini sanan görüntüler..bunların yanında da Bergman vari bir şekilde ölümü ve varoluşu ele alan ruhtan yoksun bir sorgulama..bir de kendine özgü çekim teknikleri geliştirmeye çabalamak için ısrar etmesi, Aronofsky'nin Fatih Akın benzeri kompleksleri bulunduğuna biraz daha ikna eder bizi..Sonuç olarak Aronofsky Hollywood'da çok tutulacağa benzer..Çünkü Hollywood'un fethedemediği son kale olan bağımsız sinemanın kapılarını aralar..

Başroldeki çocuğun telefonda sevgilisiyle ağlayarak konuşması ve en sonunda herkesin hayatının kayması çok çarpıcıydı. Müzikleri ise daha çarpıcı!

2 gün önce izledim..
bitti yeniden taktım cd yi..
yeniden izledim...
görüntü yönetmenine hayran oldum...
ve evet yumruk yemiş gibiydim...

__________________
Ağzımda Bal Gibi Tatlı Bir Türkü.
Bir İner Bir Çıkarım Bu Yokuşu

Darren Aronofsky nin tüm filmleri gibi buda tam manasıyla sert bir yumruk niteliğinde.muhtesem bir 2 saat vaad etmekte.eger vaktiniz varsa sonraki 2 saatinizede talip