Tanrı Paradoksu

Ben tanrı bilinemez,mantık ilkelerinin üstündedir demedim ki...sadece vasıf biçmek,nitelik aramak yanlıştır dedim (yapacaksak içine herşeyi katmalıyız)...olaya sadece mantıki bakış yeterli değildir dedim,sadece felsefik bakmanın yetersizliği kadar...ben tanrı yoktur da demedim vardır da...önermeler sundum ucu açık...ama kesin bir şey söylemek gerekirse şunu derim;olayları,olguları,kavramları vs vs incelerken,onlar hakkında düşünürken ve yorum yaparken kendi yaşımızla konuşmamalıyız...kendi yaşımız derken hem zeka yaşımız hemde binlerce yıldır birikmiş olan insanlık yaşımızla...dün bir önceki günün sorularını cevapladık,bugün düne ait olanları...yarında bir sonrakinin cevaplarını bulmaya çalışacağız...hiç bir soru cevapsız olamaz,henüz bulamadığımız cevap o soruyu imkansız kılmaz...gelişim aşamasındayız.İnsan olarak değil,insanlık olarak...biraz daha zeki hale geldiğmizde yanıtlar zaten çıkıcak ortaya...ama şimdiki yaşımız öğrenmenin bir başka kademesindeki sorulara cevap bulabilir ancak...bugünün aykırılıkları yarın çocuk oyuncağıdır.Tanrıyı,doğayı,evreni ve tüm olup biteni sorgulamalıyız elbette...fikirler olumlu olumusz yanlarıyla üstüste binerek güç kazanacaktır...ama en büyük sorguyu ilk önce kendi içimizde birey olarak yapmak gerekir,sonra dışarıya ve en son da hepimizin dışına...

imza dediğin nedir ki?...solumayı bilmiyosak yaşamı,iz bırakmaya değermi?....Кызыл Багэр

Sosyopat burda verdiğin örnek mantık ilkelerine aykırı bi durumdur .. birşey hem var hemde yok olamaz, ya vardır yada yoktur .. ben sadece bu yazı üzerinden gitmek istedim olaya .. eğer ki mantık ilkelerinin üstündeyse, o zamanda insanlar tarafından ona verilen vasıfların anlamsızlığından bahsettim.şöyle bi soruda sorabilir mantık sorusu olarak; ''tanrı kare şeklinde bi daire çizebilir mi?'' .. eğer ki böyle bişey mümkün ise o zaman mantık ilkeleri dahilinde durumu değerlendiren insanoğlu, tanrıyı hiçbir zaman tanımlayamaz.. çünkü bu durum insanı aşar.

DeKadaN EtKi_!!

/gölge'li_

Yaratmışsa...sa...burada benden önce ortaya konmuş bir fikir üzerinden yola çıkarak yorum yaptım...ve ısrar ediyorum,yaratmışsa herşeyi mantığa ters gelse de o herşeydir,her yönüyle...

Sıfırdan alalım.Hiç bir şey olmadığını düşün...boşluk...sonra bir varlık ortaya bir şey çıkarıyor,adı her neyse... o ortaya çıkan şey,onu meydana getirenin mutlaka bir parçası olmalıdır,yoksa uydurma olur...hem var hem yok,doğru mantıklı bir perspektife göre böyle birşey olamaz...ama YOK'u ve VAR'ı ilk aynı şey yaratıyorsa onu biçimlendiren anlam veren aynı şeyse...o zaman o varlık ve yokluğun anlamı kendisinde bulunuyordur...

ve tekrar ediyorum...sa...yani yaratmışsa...ha yoksa böyle bir yaratılış hikayesi,yoktur...sadece muhhabet ediyoruz,kendi hayal ürünlü fikirlerimizle...

imza dediğin nedir ki?...solumayı bilmiyosak yaşamı,iz bırakmaya değermi?....Кызыл Багэр

Yukarıdaki yazı yok o forumda..Sadece konu var.Ve bu forumdaki bir çok konu, bir çok sitede vardır eminim: )
neden şaşırtsın ki bu sizi? si,kendinize ait olanları yazın,bu yeterli bence...

Hicbir sey hayat kadar sasirtici olamaz. Yazi haric. Evet tabii, tek teselli yazi haric.. (Orhan Pamuk-Kara Kitap)

eşi ve benzeri olmayan birşeyden bir tane daha yaratılamaz. çünkü o zaman ikisinin de eşi ve benzeri olur. ayrıca tanrının sonsuz yüceliği olması dışında bir de noksan sıfatlardan münezzeh olması vardır. bu da yüceliği o kadar fazla ki her eksik sonsuzluk anlayışından farklı demektir. bu durumda tanrının yüceliğinden daha yücelik bulunamaz ki olsun.
Ayrıca tanrı yaratılmamıştır ki kendisi gibi bir tanrıyı yaratsın. yani asıl paradoks bu soruda. yaratılmamış birşey yaratılabilirmi demektir bu soru. ayrıca tanrının bir de ezeli olması sorunu var. yaratılan yeni şey ezeli olamaz çünkü sonradan olmuştur. dolayısıyla tanrı gibi yüce olamaz.

Bir de şu var. Tanrının yarattığı şey herşeyiyle tanrıya bağlı olacaktır. Varlığı bile tanrıya aittir. Bu durumda tanrının yarattığı yeni şey tanrının kuludur.kulun da yüceliği eğer biraz düşünürsek kul olduğunu bilmesindedir. eğer kul olduğunu bilmezse bu durumda bir doğruyu bilmediği için aşağılık bir duruma düşer. yani iki durumda da sonsuz yüce olamaz. ayrıca tanrı kadar yüce olabilmesi için kendini yaratacak bilgiye ve güce sahip olmalıydı. oysa ki bir felsefeye göre hiçbirşey kendi cinsinden birşey yapamaz.

Bunlar soyut ilüzyonlardır, çözümü yoksa da keyifli olanları da vardır. Burada Tanrı'nın mutlak varlığı ya da mutlak yokluğu üzerine söz söyleme bilincinde henüz olduğumuzu düşünmüyorum; safsataya kayarız aksi halde. Sosyopat haklı, evrensel ve tarih bilincimiz bu bilmeceleri ancak kısır döngü kıvamında önümüze sürüyor.
Şairin, şiiri mi yücedir, yoksa şiirin şairi mi? 'Yüce, güçlü, eşsiz, biricik' gibi kavramlara inanmak lazım. Ve elbette en baştan metnin şiir olup olmadığına da karar kılmak. Felsefe Tanrıyı yaratan insan yanıtını verir sıklıkla, ondan bir başka yücelik yaratma kabiliyetine de sahiptir sanıyorum bu durumda, hayallerin sınırı nedir, hayallerle bilinç arasındaki farkı algılamalı yine de; Tanrı kendini yok ettiği zaman belki de Tanrılaşacaktır. Tanrısız bir dünyaya gücü yetince beşerin, gerçek Tanrısını bulacaktır; kendini..

Tanrı yaratılmamıştır ama insan yaratılmıştır? (peh!) Bir "şey"in illaki yaratılmış olmasına dair bu derûni tutku, niçin insan söz konusuyken geçerli olmaz ki?

Yukarıdaki argüman bu sitede defaatle konuşuldu, keşke başka şarkılar söyleme zamanı desek biraz da. Forum'u açan arkadaşa sanıyorum artık soramayacağım, ama genel bir soru bu tür forumları açmakla amaç nedir tam olarak; Tanrı inancı gerçekliğini sorgulamak mı, felsefenin sınırları mı yoksa tatlı bir paradoksu paylaşmak mı? Bu tür zihnî jimnastiklerin konu olarak bir yere vardığını görmedim henüz, inançlı-inançsız tartışmasında düğümlenip kaldı hep, belki de sonuç değil süreçtir hoşa giden, bilinmez.
Anlamlandırmalarımızın mutlak gerçekler olmadığını bilirsek, sorun kalmıyor, gerisi kabullenme sorunu, ölümlü olmayı hazmetme yetisi ya da tam teslimiyetle inanç mağarasına sığınma. Hiçbirinin bir diğerinden daha gerçek olduğunu bilemeyiz, ama inanabiliriz...

sn.maria ve sn.sosyopat a da katılıyorum.Eğer bir bizden güçlü,en büyükTanrı'nın varlığına inanıyorsak Tanrı asla yargılanamaz,sorgulanamaz,bilinemez.Bir söz vardı kimindi bilmiyorum Tanrı'yı bilmemek onu bilmektir.(gerçi söylenen şeyleri söyleyip görüntü kirliliği yaptım sanki)Zaten Russell (Russell in miydi bu paradox?) bu soruyu sormadaki amacı asla cevap almak değildi.O zaman Russell a sesleniyorum:sen Tanrı olsan yaratırmıydın?

Yalnızlık iki satır gibi, iki satır arasına sıkışan ah bu cümlelerin dili bir olsa,konuşsa avutsa umudum olup içime beni tutsa.Hasretiz yeni bir yangına, boşa geçen dünün acısı vurur yine yarına, mutluluk deva olmaz aklıma, yere seren
beni ecel gelir aklıma…
A.Alarm

Filozof kendi kendini tuzağa düşürmüş.
Tanrı'nın yüceliği sonsuz değil midir? İstediği şeyi yaratabildiğine göre öyledir. Zaten inananlar böyle düşünür. Yani bende böyle düşünüyorum. Peki Tanrı'nın gücü ve yüceiği sonsuzsa, Tanrı nasıl olur da kendinden güçlü bir şey yaratabilir? Sonsuzun sonu yoktu değil mi? Öyleyse Tanrı kendinden güçlü bir varlık yaratamaz, çünkü Tanrı zaten en güçlüdür. Ancak kendiyle eşit güçte bir varlık yaratabilir. Bu bu şekilde tıkanır kalır.Kendisiyle eşit güçte varlık yaratabilir mi?


Erdalabaylı arkadaşımın
bu sözüylede Tanrı'nın kendi eşitini yaratamayacağına açıklık getirmiş olabiliriz.