Ölerek yaşamın onurunu korumak;Sokrates'in savunması

Beşinci yüzyılda Atina'da bir yurttaş veya yurttaşlar grubu başka bir yurttaşa suçlamada bulunabiliyordu. Şuçlanan kişi ayağa kalkarak kendi savunmasını yapıyordu . Avukat yada yargıç yoktu.Çoğunluk tarafından seçilen 500 kişilik jüri kupaların içerisine taş koyarak oy kullanıyordu.
Sparta ile uzun yıllar süren savasın ardından yaşanan bozulmada günah keçisi aranıyordu.Sokratesin sürekli sorular sorması üç vatandaşın onun hakkında suçlama yapmasına neden oldu.Gençleri süpheci yaptığı, kuşak çatışmasına neden olduğu gibi kendisine yöneltilen suçlamaları tek tek çürütmesine karsın
Yapılan birinci oylama sonucunda oylama sonucunda 31 oy fark ile suçlu bulundu ve ölüm cezasına çarptırıldı. Sokrates savunmasında 'suçunun elinden gelenin en iyisini yaparak hizmet etmek olduğunu 'söyledi.
Kendisine birkaç alternatif sunuldu Atinayı terk edersen ve asla bir daha geri gelmeyeceğine söz verirsen kendini ölümden kurtarabilirsin(sürgünde yiyecek verilerek masrafları karşılanarak şehrin dışında yaşaması koşulları bulunmaktadır).Ya da Atina'da kalmak istersen konuşmayı bırak ve sessiz ol o zaman biz insanları yaşamana ikna ederiz.Aksi taktirde gün doğarken zehri içmek zorunda kalacaksın dediler.
Sokratesin cevabı ;
Zehri yarın yada bugün , zehir ne zaman hazırsa almaya hazırım ama hakikati söylemekten vazgeçmem. Canlıysam son nefesime kadar söylemeye devam edeceğim.Ve Atina'yı hayatımı kurtarmak için terk edemem Çünkü ozaman kendimi ölümden korkmuş, ölümden kaçmış,ölümün sorumluluğunu almamış güçsüz birisi olarak hissedeceğim.Ben kendi düşüncelerime, hislerime, varlığıma göre yaşadım; bu şekilde de ölmek isterim.

"ve suçlu hissetmeyin.Kimse benim ölümümden sorumlu değildir, sorumlu benim.Bunun olacağını biliyordum çünkü yalanlara, dolanlara, yanılsamalara dayanarak yaşayan bir toplumda hakikatten bahsetmek ölmeyi istemektir.Ölmem için karar alan şu zavallı insanları suçlamayın.Eğer bundan sorumlu olan birisi varsa oda benim.Ve hepinizin bilmesini istiyorum ki kendi sorumluluğumu alarak yaşadım ve kendi sorumluluğumu alarak ölüyorum. Yaşarken bir bireydim.Ölürken bir bireyim.Benim için kimse karar veremez; kendimle ilgili ben karar veririm."

ikinci mahkemede büyük çoğunluk kararıyla ölüme çarptırılır Sokrates.
Bir dostu;
"Ben senin sebepsiz yere ölüme çarptırılmana dayanamıyorum" dediğinde Sokrates dönerek
"Rahat ol, dostum, benim suçlu olarak ölüm cezasına çarptırılmamı mı tercih ederdin" demiştir.


Cezanın infaz zamanı gelmişti gün doğmak üzereydi. Mahkemenin vermiş olduğu cezanın zamanı gelmek üzereydi , Sokrates yatakta yatıyor ve zehri verecek adam zehiri hazırlıyordu. Zehri hazırlayan adam sürekli vakti erteliyordu , güneş doğmak üzereydi. Sokrates adama sordu; " Zaman geciyor, güneş doğuyor, bu gecikme neden?"
Adam Sokratesi seviyordu,onu mahkemede duymuş, içindeki güzelliği görmüştü ,tek başına Atina'dan daha zekiydi:Biraz geçiktirmek ,biraz daha yaşaması için zaman kazandırmak istiyordu.
- Sokrates "Tembellik yapma, hadi zehri getir" dedi

Zehri veren adam " Niçin bukadar heyecanlısın? Yüzünde öyle bir ışıltı görüyorum ki, gözlerinde öyle bir merak görüyorum ki... Anlamıyormusun ? öleceksin!"

-Sokrates " Bu bilmek istediğim birşey. Hayatı tanıdım, o güzeldi; Tüm kaygılarıyla, kederleriyle o hala bir keyiftir. Yanlızca nefes almak yeterli bir mutluluktur. Yaşadım, sevdim; canım ne isterse yaptım, içimden ne geldiyse söyledim. Artık ölümü tatmak istiyorum.Ve ne kadar çabuk olursa o kadar iyi."
"ve iki olasılık var: Ya doğulu mistiklerin söylediği gibi ruhum başka şekillerde yaşamaya devam edecek;bedenin yükünden özgür bir şekilde ruhun yolculuğunu sürdürmesi çok büyük bir heyecandır, beden bir kafestir, onun sınırları vardır; ya da belkide, materyalistler haklıdır:Bedenim öldüğünde herşey ölür.Geride kimse kalmaz.Bu da , olmamak da- çok bir heyecandır! Olmanın ne olduğunu biliyorum. Ve olmamanın ne olduğunu bilme anı geldi. Ve artık olmadığımda sorun nedir? Niçin onla ilgili endişeleneyim? Endişelenmek için burada olmayacağım, o halde ne için vakit kaybedeyim?"

İlginç bir konu gelin biraz düşünelim

Bilimsel bilgiyi sistemlestiren onu düzene sokan en büyük etken sayılar ve matematiksel verilerdir..

Bilimsel bilgiyi elde etmek icin öncelikle deney yöntemini; deneyde de sayılar ve matematiksel verileri kullanırız...

aynı zamanda bilgiyi sistemlestirip kategorilere ayırken, türleri cinslerine, karısık olan seyleri guruplara, kümelere ayırırken de sayıları kullanırız ve bu sayıları kullanmıs oldugumuz seylerin bilgisinin de bilimsel oldugunu kabul ederiz..

ÖR= suyun kaynama derecesi 1oo C tır.

burada 100 bilimsel bir bilgi ifade etmektedir..

yani kısacası bilgimizi sayılara dökeriz ve bunun bilimsel oldugunu kabul ederiz..

sayıları deneyimlemis olabilir miyiz..! öyle olsa bile sayıları ifade etmek te kullandıgımız terimler 1,2,3... ?

bu konu hakkında biraz arastırma yaptım:
piythagoras zamanın da ortaya cıkan sayı kavramı tamamen hayal gücünün ürünüdür.. ve hayal gücünün ürünü olan bu sayıları ifade etmekte kullandıgımız terimler de yine hayal gücünün ürünüdür..

1, tek bir cizgi
2, iki cizgi
3, üc cizgi

gibi mantıksal acıklamalar var ama peki ya 7 , 9 onlar nasıl olustu..?

arastırmama gore tamamen hayal ürünü !!!

bahsi gecmisken cizgi de noktaların birlesmesinden olusur.. noktanın net bir tanımı bile yapılamamaktadır hayal ürünüdür kabule dayanır.. ama cografya da koordinatlar hesaplanırken kullanılır bilimseldir...

bu durumda

ben bilimsel bilgi ile hayal gücü arasında balıksırtı gibi bir ayrım yapamıyorum…

Şimdi bu çıkartım dan sunu sorabiliriz bu sayıların 2/3 olsa ne olur olmasa ne olur ?

Biliyorum biraz kafa karıstırıcı

Ama üzerine dusunulmesini öneririm

Ben sana bir elma versem, sen bana bir elma versen
Bende bir elma, sende bir elma olur
Ben sana bir bilgi versem, sen bana bir bilgi versen,
Bende iki bilgi, sende iki bilgi olur
Konfüçyüs


bilim dediğin nedir ki ben felsefe yapmayı göze almışım..!
philosophiaperennis

sn. venometal kesinlikle görüşlerine katılmıyorum sokrates in büyüklüğü kesinlikle tartışılmamalı bence o doğa felsefesinden sıyrılıp insana yönelmeseydi bi platon bi aristoteles çıkmazdı belki de adam tarihin akışını değiştirmiş daha ne yapsın...

özur dilerim benm explorer im bozuk yanlış konuyu yanlış yere yazmısım

Ben sana bir elma versem, sen bana bir elma versen
Bende bir elma, sende bir elma olur
Ben sana bir bilgi versem, sen bana bir bilgi versen,
Bende iki bilgi, sende iki bilgi olur
Konfüçyüs


bilim dediğin nedir ki ben felsefe yapmayı göze almışım..!
philosophiaperennis

o otonomisine uygun yasayıp uygun öylüğü için buyuk bir filozortur.

eğer olmeyip te yasasydı olmeden 3, 5 dakika once alacagı hazzı belkide hayatı boyunca bir daha alamayacaktı.
onuniçin enbuyuk mutluluk erdemine uygun yasamaktı

Ben sana bir elma versem, sen bana bir elma versen
Bende bir elma, sende bir elma olur
Ben sana bir bilgi versem, sen bana bir bilgi versen,
Bende iki bilgi, sende iki bilgi olur
Konfüçyüs


bilim dediğin nedir ki ben felsefe yapmayı göze almışım..!
philosophiaperennis

çok iyi adamdı rahmetli toprağı bol olsun...

ve bu erdemleri belirleyen de kendisiydi.

bana kalırsa Sokrates en yüksek iyisine uygun yasayarak ve bu iyi uğrunda ölerek mutluluğun yasamda değil insanın içinde olduğunu kanıtlamıstır

Ben sana bir elma versem, sen bana bir elma versen
Bende bir elma, sende bir elma olur
Ben sana bir bilgi versem, sen bana bir bilgi versen,
Bende iki bilgi, sende iki bilgi olur
Konfüçyüs


bilim dediğin nedir ki ben felsefe yapmayı göze almışım..!
philosophiaperennis

onursuz yaşayıp 100 yıl yaşayacağıma 1 gün onurumla yaşarım.

işte bu söz sokratesi ifade ediyor.

ama o kuru onur peşinde değildi erdemli yasamaktan mutluluk duyuyordu
çünkü erdemlerinin kurallarını kendi koyuyordu

Ben sana bir elma versem, sen bana bir elma versen
Bende bir elma, sende bir elma olur
Ben sana bir bilgi versem, sen bana bir bilgi versen,
Bende iki bilgi, sende iki bilgi olur
Konfüçyüs


bilim dediğin nedir ki ben felsefe yapmayı göze almışım..!
philosophiaperennis

çok doğru.insanın kendi dogrularına göre yaşaması kadar güzel bişi var mı bu dünyada?
hangimiz bunu yapabiliyoruz ki.