Neden Felsefe tarihinde kadin filozoflara rast gelinmiyor

İyi ya dengesiz, ben de kadınlar birbirleriyle işbirliği yapıyor demedimdi ki zaten...

Onlar düşmanla işbirliği yapıyorlar

Tökezlemişliğim 2. basamaktan geliyor

Kadın-erkek eşitliği gibi bir kavramın birçok içi boş olgu etrafında şekillenmesi sonucu kadınların toplumdaki konumları değişmiyor maalesef. Ve bu konum değişmediği sürece de kadınlardan ne filozof, ne bilim adamı ne de doğru düzgün sanatçı oluyor. Şu an var olanlar bütünün kaçta kaçını oluşturuyor diye sorarım "var" diyenlere.

Ütopik ama önce Anarres'teki gibi eşitlik koşulları oluşsun, sonra tartışılır kadın filozof sorunsalı...

Anarres

Bu mevzunun akıl/zekâ ile ilişkili olduğuna ihtimâl vermiyorum. "Cins-i lâtif" içerisinde öyleleri var ki, yüz erkeği suya götürüp, susuz geri getirir.

Bütün mesele, kadının toplum daki statüsü ile alâkalı. Evinde çalışmaktan, çocuk büyütmekten fırsat bulabilseler, bizleri gıpta ettirecek eserler vücuda getireceklerdir.

Ahlaki temeli sağlam olmayan bir toplum, -ruhunda arta kalmış barbarlık duygusunun da tesiriyle- soyguncularına karşı hayranlık duyar.
Andre Maurois

Odo başka tabii ki . Aslında sadece filozofluk alanında değil, düşünsel alanın hemen hemen tümünde biraz geri plana itilmişlerdir, özellikle antik yunanda bahsedilipte bu güne kadar adı gelmiş kadın filozof yok gibidir. Ama 19, yy sonlarından itibaren buiş değişmektedir.

i destroy to make, i hate love, i live to die what an anarchy causes myself...

sayın dengesiz nasıl böyle düşünebilirsiniz?yani bu biraz saçma bi soru oldu farkındayım ama bu düşüncelerinizi açıkçası kınıyorum...hırs ve kıskançlık gibi şeyler karakterle ilgili özelliklerdir bazı bayanların hırslı ve kıskanç olması bütün bayanların hırslı kıskanç olduğunu göstermez..ayrıca bu sadece bayanlara özgü bir durummu?hayır!belki erkekler bayanlardan daha çok hırlı ve birbirinin ayağını kaydırmaya uğraşıyor fakat öyle ya erkeğin bu tür özellikleri göstermesi normal görüldüğü için erkeğin hırslı olması dikkat çekmiyor..ne zaman ki erkek egemenliğindeki toplum bayanda da bu özellikleri görmeye başlıyor işte o zaman nedense erkeklerde dikkati bile çekmeyen bu özellik hemen bayana ait tipik bi özellikmiş gibi vurgulanmaya başlanıyor...sayın dengesiz emin olun ki bütün bayanların tek derdi diğerinden daha güzel görünüp daha iyi koşullara sahip olmak değil..bir bayan olarak size bu konuda garanti verebilirim..

çünkü kadınlar erkeklerin filozof olmasına yardımcı oluyorlar
bunu ben demiyorum yıllar önce sokrates sölemiş

olayları neden lokal yorumluyorsunuz ..özellikle lafım sizedir dengesiz..
size öncelikle sosyolojiyle başlayıp tüm toplumları ve toplum içerisinde kadının yerini incelemenizi salık veririm...
sistem gereği gözümüze gözümüze sokulan estetik anlayışıyla beraber, hızla gelişmesi gereken kadınların ( genelleme yapıyorum) güzel olma ve kendini beğendirme çabası altında ne kadar gerilediğine de tanıklık edeceksiniz..ama okuyun lütfen biraz, birazda akıl yürütün mümkünse..
böyle saçma manifestolarla karşılaşmak beni yormaya başladı...

Ağzımda Bal Gibi Tatlı Bir Türkü.
Bir İner Bir Çıkarım Bu Yokuşu

Arkadaşlar bu konu Benzer bir forumda da tartışılmıştı. Orada bu konu ile ilgili beğendiğim bir yazı sanırım size biraz daha yol gösterir. Yazının Her yerine katılmamakla beraber tüm yazıyı yayyınlamak daha etik olur diye hepsini yayınlıyorum.
-----

İlk kez tek tanrılı dinler ortaya koydugu simgelerle kadınları bilgeliğin dışında bırakmış ve “sadece erkeklerle tanrı anlaşma yapar, sadece erkekler, tanrı ile insanlar arasında aracı olabilir” denmiştir.

Aynı şey Batı Felsefesinde de geçerliydi. Neredeyse kadınların sözü bile edilmezdi. Metzler 1989’da hazırladığı 300 biografik yapıt içinde sadece 6 kadın düşünüre yer vermiştir. Bunlar : Hannah Arendt, Simone de Beauvoir, Hildegard von Bingen, Agnes, Heller, Rosa Luxemburg ve Margaret Mead’dir.

Kadın ve kadın düşüncesi Antik çağdan günümüze geldikçe daha az değerli görünüp kimse kadın filozoflardan alıntılamıyor, hiç bir felsefe ya da bilim tarihi bu düşüncelerden ve yazarlarından artık söz etmiyordu (Tielsh, 1984)

Felsefe tarihinde kadınların gözardı edilen çıkışlarına, yapıtlarına bir göz atarsak, Karl Marx, Hegel, Kant gibi felsefe sistemleri kurmuş kişilerden hiç de geri kalmadıklarını görürüz.

Mesela, Sosyalis Programı (Arbeiterunium, 1843) ilk olarak ortaya Flora Triston tarafından atılmış olmasına rağmen dikkate alınmamıştır. Onun bildirisi Karl Marx’ın Komünist Manifesto’sundan 5 sene önce yayınlanmış ve Marx’tan 10 kez daha fazla baskıya ulaşmıştı.

Almanya’da felsefe tarihinin mistik kadın Hildegard von Singen ile başladığını hiç bir ansıklopedi yazmaz. Felsefe tarihinde “unutulmuş” başarıların ve yanlış yükselmelerin listesi oldukça fazladır.

Mesela, Sokratik diyalogların aslında Aspasia tarafından kurulduğu, Anne Conway’ın Leibniz’i etkileyen Monadlar öğretisinin mimarı oldugu, Montaigne’den çok önce Teresa von Avila’nın ilk felsefi-yazınsal denemeleri yazdığı hep “unutulur”.

Felsefe tarihi boyunca çoğu erkek düşünürler kadınları hep sınırlayıcı, hatta - aşalayıcı sözcüklerle alan dışı bırakmaya çalışmışlardır. Aristotales’e göre “kadınlarda ruh bulunmadığı”, Kant’a göre “kadınlarda akıl yeteneğinin eksıkliği”, hatta Fichte’e göre “kadınların duygularının sınırlarını saptamak” gibi yaklaşımları hep görürüz.

Socrates, Leibniz, Erasmus von Roterdan, John Stuart Mill dışında, kadınlarda özgün bir düşünce görebilmek diğer düşünürlere göre düşünülebilir bir şey değildi. Erkek filozoflara göre düşünce erkeklerle, duygu ise kadınlarla özdeşleşmişti.

Filozof kadınların hayatları ve yapıtları üzerindeki tartışmalar, onların çok kez cinsellikle ilgili dedikodulara karşı korunmasız olmaları yüzünden daha çok güçleşmiştir.Aspasia’ya karşı Antik yazarların iftiraları ile (tanrıtanımaz, aracılık, çok eşlilik gibi) başlayarak Isolta Nogarola’ya yapılan ensest karalamasından, “bilimsel leydiler”, “mavi çoraplılar”, “erkek kadınlar” olarak adlandırmalar hep filozof kadınlara, düşünen ve düşündüğünü belli eden kadınlara gelmiştir.

“Acayip” olarak görülen, “zeki fakat kısır”, “soğuk”, “hetare (fahişe)”, “femmes fatale (felaket kadınları)” yakıştırmalarına maruz kalan filozof kadınların çoğu tam aksine çok kez bilinçli bir namus düşkünlüğüne ve geniş ölçüde “erkeksiz” hayatı seçip yalnız yaşadılar. Bunda bir başka etken de, “ kadınların eğitim görmesine ancak evlenmeden önce izin veren toplum görüşüne” uydular.


* Bir sitede mesefad adlı kullanıcının yazısı olarak verilmiştir.

aşağıda da Bazı Bayan Felsefecilerin bir listesi var.
Bayan Filozoflar

Tullia d'Aragona (1508/10-1556)
Teresa von Avila(de Jesus) (1515-1582)
Olympia Fulvia Morata (15526-1555)
Moderata Fonte (1555-1592)
Lucretia Marinella (1571-1653)
Marie Le Jars de Gournay (1565-1645)
Anna Mania von Schumann (1607-1678)
Mania Gaitana Aknesi (1718-1799)
La ura Mania Catharina Bassı (1711-1778)
Dorothea Cristiane Erwleben
Yeporin (1715-1762)
Olympe de Gouges (1748-1793)
Mary Wollsttonecraft (1759-1797)
Dorothea Schlözer (1770-1825)
Sophie Germain (1776-1831)
Claire Demar (1800-1833)
Flora Tristan (1803-1844)
Harriet Hardy Taylor-Mill (1807-1858)

Ben de bir bayan olarak söyleyeyim bence "günümüzdeki kadınlar" lüks ve huzurlu yaşama çok fazla önem veriyorlar ayrıca acaip bir kariyer tutkuları var.Anlayacağınız erkeklerden çok daha hırslı bununla beraber başarılı ya da başarısız olabiliyorlar.Fakat aynı şey bana kalırsa felsefede ve ya herhangi bir sanat dalında geçerli olamaz.Yani felsefe ve sanat öyle aniden yükselip hep havada kalacağınız işler değil.Ayrıca para getirmesi çok uzun sürer yada hiç getirmez ve ya bir kere getirip daha sonra getirmez.Bu alanlardaki en önemli kişiler daha çok öldükten sonra değer bulup üne kavuşmuşlardır.Hiç biriside öyle krallar gibi yaşamamıştır.Kadınlardaki aşırı savunma ve güvende olma isteği yüzünden bu işler kadınlarca "garantili" iş değildir.Kadınlar hep para güvencesi isterler ve kendilerinden önce çocuklarını düşünürler.Her ne yapacaklarsa çocuklarına göre yaparlar.Ayrıca parasız kalmayı ve rezil olmayı, kabul edilmemeyi gururlarına yediremezler.İşte bu yüzden felsefe yapsalar bile bunu bir yaşam biçimine dönüştüremezler.
Tabi şimdi bayan arkadaşlar bana kızabilirler ama bende felsefeyle ilgileniyorum ve geleceğimi yazarlığa ve felsefeye göre kurguladım o yüzden bu başlığa yazma gereği duydum.Kadınlarda inanılmaz bir güvence isteği var ve bunu erkek olmadıklarına bağlıyorlar.Yani baştan kaybediyorlar artı bir de bunu kabul ediyorlar.

Kısacası bana kalırsa kadınlar hayatlarını güzel ve zorluklardan yoksun geçirmeye bu denli meyilli olmasalardı günümüzde bu alanda başarılı pek çok kadın görebilirdik.

Ben sıradan bir insanım ama ön sıradan

gerçekten çok güzel demiş