Eğitim bir biçim alma denemesidir; eğitiliyor olanın onayıyla. Onaylama şeçim ve değerlendirmenin deneyimsel sonucu.
Eğitiliyor olanın kendi eğitilimine evet demesi,sonsuzcasına. Evrim onaylı bir önerme,eğiten de ilk ve son onaylayıcı olarak eğitilenin kendisi. Yön bulma ve o yöne doğru ilerleme var ,değerler anlamında. Yürünen yoldan çok yürüyenin kendisinin yol olması esprisi.

Eğtim kelme anlamı ile bir eğitme ve eğtim alan bireylerin gerçekleştirdiği etkileşimlerdir.
Eğitim bir süreçtir.
Bireyin davranışında, kendi yaşantısı ve elde ettiği bilgiler yoluyla ve kasıtlı olarak istenilen yönde( eğitimin amaçlarına uygun ) değişme meydana getirme sürecidir.
Eğitim sürecinde, bireyin davranışlarının istenilen yönde değiştirilmesi amaçlanmaktadır.

Davranışlarındaki değişme kasıtlı olarak gerçekleştirilmektedir.
Daha teknoljik bir biçimde ele alırsak eğtim bir insanın başka bir insana yeni veriler vermesi ve kendini geliştirmesi için yol göstermesi ve çeşitli araç ve gerekçleride kullanarak bireyi belli amaç ve hedeflere hazır hale getirme eylemleri de diyebiliriz belkide.
Bireylerin aynı zamanda kendi kendilerininde eğitmeni olması olasıdır ve yanılma ve deneme yöntemini kullanarak da birey bazı konularda kendi kendinin eğitmeni olabilir.
Bazen toplum ve dış etmenler topluluğuda eğtimin farklı ve dolaylı elementleri olabilir.

Eğitimin ailede ve okuldaki şekilleri çok yanlıştır ve sığ bir düşünce üzerine kuruludur. Temelinde insanı bir mermer sanarak ona şekil verme düşüncesi yatar. Ama insan asla mermer gibi değildir. Ne kadar şekil verseniz kalıbın dışına çıkar. Siz daha sert şekil vermeye kalkarsanız,bu kez kalıptan taşar ve kendi dahil herkese zarar verir. Bence eğitim olacaksa, sadece insana bazı becerileri öğretmek üzerine olmalıdır. O becerileri alan birey istediği gibi düşünmekte özgür bırakılmalıdır. Ancak bizim sistemimizde çocuğa beceri (söz gelimi) 1 veriliyorsa; duygusal ve geleneğe bağlı konulardan (milliyetçilik, kurallara itaat, gelenekler, din, belirli ideolojilere doğru yönlendirmeye çalışma) 3 veriliyordur. Yani eğitim dediğiniz şeyin tek amacı beceri kazandırmak olmalıdır, gerisini birey kendisi halleder. Bırakın ne olmak istediğine kendisi karar versin. Siz yeter ki meseleleri bilimsel ve doğru şekilde öğretin.

Eğitim davranış değişikliğidir.Öğrenilen bilginin davranışa dönüşmesi.Bilgi doğru veya yanlış olabilir ,her bilgi de eğitimde doğruyu yönlendirmeyebilir.

çocuğun kimliğine saygı duyup onu değiştirme çabasına düşmeden birlikte yeni limanlara yelken açmaktır asla onu kendi doğrularına sığdırmaya çalışmamaktır

Öğrencilerin % 80 ii kendilerine okul da verilen bilgilerin sadece içinde bulundukları sınıf veya ÖSS sınavında lâzım olduğunu düşünmektedirler. Solucanın sindirim sistemleri ile sinekler de ki Trake sistemlerinin gerçek hayatta ne zaman ve nerde gerekeceğini anlamamaktadır ve bu sıkıntılarında da haklıdırlar.

"Eğitim" veriyoruz diye insanlarımnızn kafasını fuzuli bilgilerle doldurursak, hem akıl için gerekli olan mantık iflâs edip kişi de düşünce bozuklukları başlar, hem de aklın çalışması için gerkli olan bilimsel verilerin beyinde bulunmaması nedeniyle oluşan boşluk bir tür "ıvır-zıvır" cümleler ile doldurulur. Nasıl ki Bilgisayarınızın işletim sisteminde sistemin çalışması için gerekli olan dosyalar eksik olunca çalışmıyor ve hata veriyorsa, -kişinin beyninde bir rahatsızlık olmadığını varsayar isek-, aklın doğru çalışması için gerekli olan bilgiler de noksan olduğunda bu tip insanlar "Kafada bir kaç tahtası eksik" durmuna düşerler..

Doğru akıl için doğru bilgi ve doğru eğitim gerekir. Halbuki biz de eğitim öğrenmeye, araştırmaya, sorgulamaya yönelik değil de yönlendirme/koşullandırmaya mâtuftur. Mesela şu fıkra bizlerin "Eğitim"(!) şaklabanlığı altında nasıl şartlandırıldığını anlatan ilginç bir örnektir.

Adamın birsinin ruh doktoru arkadaşı varmış. Bir gün sohbet esnasında,

"Yahu doktor. Hep merak etmişimdir. Delilerin akıllandığına nasıl kanaat getiriyorsunuz ?" diye sormuş.

Doktor sakin bir şekil de,

"Gayet basit." demiş. "Bir küveti dolduruyoruz ve hastaya boşaltması için bir kepçe, bir sürahi ve bir de kova veriyioruz. Siz ne yapardınız ?"

Adam kendisinden gayet emin bir vaziyette,

"Bu da sorumu canım. Tabi ki içlerinde en büyüğü kovadır. Küveti onunla boşaltırım."

"Hayır." demiş doktor. "Akıllı adam küvetin tıpasını çeker."

Bizler henüz kendimize sunulanların dışında başka çözüm yolları da oabileceğini düşünemiyoruz. Bu nedenle ne gösterilir/tanıtılırsa onları alıp kabul ediyoruz. (Modaya uyarak giyinme, yeni duyduğu kulağına ilginç gelen kelime ve anlatımları anlamları üzerinde düşünmeden alıp kullanma, ekonomik durumuna dikkat etmeden imkânlarını zorlayan tüketim çılgınlıkları, müntesibi olduğu parti liderininin cümelerini papağan gibi tekar etmeyi marifet zannetme vs...)

Bu içine düştüğümüz duruma da bize "Eğitim"(!) diye verilen ucube sebep oluyor. Biraz meraklı olan, kendisine dayatılan bu durumdan rahatsız olan kişiler de, ya araştırıp sorup içinde bulundukları kumpası parçalayarak kendilerini kurtarıyor; ya da "Amaaan boş ver." deyip anlık değişikllik ve mutluluklar ile tatmin olmaya çalışıyor.

Zekânızı ve hırsınızı; düşünüp araştırırken, fikir üretirken kullanın.
Düşüncelerinizi ifâde ederken gizleyin.

İhtiraslarımız arttıkça hırsımız kuvvetlenir. Hırs bizi kontrol etmeye başladığında, mantık iflâs eder . Bu durum da, beklentilerimiz yularımız olur. Kendimizi o kadar kaptırırız ki, ipin ucunun kimin elinde olduğuna bile dikkat etmeyiz.

Algılarımızın olusturduğu fikirlerin benliğmize geçmesi için harcanan,farklı kişilerce desteklenebilir,kisinin kendisinin onay verdiği çabaların bütünüdür

her ne kadar inanmasam da,bir tanrının varolduğunu kabullenmek gerekir

Şimdi veya gelecekte, teori ve pratiğin buluşmadığı hiç bir çaba eğitim olamaz.

Yukarıda ki mesajımı yazmadan evvel sayfaya bir göz gezdirdim. Sayın üyeler eğitim hususunda olması gerekenleri genel olarak zâten açıklamışlar. Ben ise, ülkemiz de "eğitim" diye dayatılan "sistem"(!)de ki temel yanlışa "Şartlandırma" dikkat çekmeye çalıştım.

Saygılarımla.

Zekânızı ve hırsınızı; düşünüp araştırırken, fikir üretirken kullanın.
Düşüncelerinizi ifâde ederken gizleyin.

İhtiraslarımız arttıkça hırsımız kuvvetlenir. Hırs bizi kontrol etmeye başladığında, mantık iflâs eder . Bu durum da, beklentilerimiz yularımız olur. Kendimizi o kadar kaptırırız ki, ipin ucunun kimin elinde olduğuna bile dikkat etmeyiz.