Duarden'e ,silent'e ve tüm anarsist kurucularına teşekkürler

Yedi gün önce yazmıştım son yazımı. Sonra da birdaha siteye giremedim. Öyle birine güvenerek yanında şifremi yazdığım için özür diliyorum. Benim seçi beceriksizliğim. Yakınımda olan kişileri kendim gibi farzetme hatasını hala yapıyorum.
Kendi adını kullanamayanlar varolamamış olanlardır. Parazit deniyor. Başkasının adını kullanmakta ağaç kurdunun özelliği. Farkına varmadığında da ağaç içerden yıkılıyor.

Hayatta Hiçbir şeyim Az Olmadı Senin Kadar.
ve Hiç Hiçbir şeyi İstemedim,Seni İstediğim Kadar..
Sen de Başını Alıp Gitme Ne Olur...

Sizinle karşılıklı sohbet etmemiş olsakta duruşunuz, yazılarınız ve kişiliğinizi az çok tanıyorum. Yazıları görünce sizin olmadığınızı tahmin ettik zaten. Bazı kişilerin ne yazık ki kişilikleri yok bu yüzden sizden çaldıkları hikaye,hayat ve kişiliklere sahip olarak var olmayı denerler. Kendilerinide kandırırlar en çokta, olmadıkları herşey olurlar. Bu tür insanların hepimizin yaşamndan uzak olmasını dilerim.

Aramıza dönmenizden dolayı hepimiz mutlu olduk. Düşünce yolculuklarında ufak sohbetler etmek dileğiyle.

Saygılarımla.

Umutlarımızı ,hayallerimizi çok uzak dağ başlarına atıyoruz.İçinde yaşandığımız varoluş evrenimizin yetersizliğinin bir dışa vurumu olarak. Nedenlerimiz var; ekonomik,sosyal,iletişimsel. Toplumun bize verdiği yerler olarak giydirilmiş kimlik tasarımlarıyla. Çok yoğun kuşatılmış duruma geliyoruz çoğu nefes almak için yine gidiyoruz başka diyarlara bilincimizde ,gönlümüzde.
Oysa ki beden burda.Olduğu yer nereyse orda işte. Bazan ayakların yere basmıyor diyorum kendime. Düşüncelerin,gönlün ,hayallerin başka yerlerde. Kocaman bir yalan ; nerdeysen ordasındırdan öte bunların hepsi sende . Sen varsın varlığına baksana.Bir Aborjinler kalmıştı dünyada beni Türkiye’nin dışında çeken,onlarla da çıktım çöl yürüyüşlerine ve kabul ettiler beni. İyi ki varlar.
Sonra yine dönüyorum memleketime-" istanı buldaki istanıma"; bu da bir yazı olacak ilerde şimdilik bir ara tümce olarak bırakacağım-.Caddeler ve sokakların bileşim noktasındaki iki merkezde ışıklandırma ,yaya geçidi,yavaşlatıcı yapılsın ve büyük caddedeki yola kaldırım döşensin diye hazırladığımız imza kampanyalı dilekçeyi Keçiören belediyesine bıraktıktan sonra Büyükşehir belediyesine yazılmış olanı bırakmak için Ulustaki taş binaya gidiyorum -22 mayıs saat 10 suları- Teslim ettikten sonra Anafartalar çarşının önünden geçiyorum. Çocukluğumdan bir çok anım var o çarşıda.
Ulus meydana iniyorum onlara heykellerde taşınan düşüncelere,çabaya,istence ,biliye
dirisiniz diyorum. Saat yedi sularında aynı gün Anafartalar Çarşısı havaya uçuruluyor.Türkiye Cumhuriyetinin kurulduğu yer,merkez de gerçekleştiriliyor saldırı.
Heykelle arası yüz,eski meclisle iki yüz metre.
Orgeneral Büyükanıt, ''Bu terör örgütünün arkasındaki kurumlara bakmamız lazım. Terör örgütlerini kim besliyor bunlara bakmamız lazım, başka bir şey söylemeyeceğim. Yorumlarını size bırakıyorum''
Burda da ikinci hatamız var benim yorumum düşmanı çok uzaklarda arıyoruz. Çok yakında olabilir sorunların nedeni;tercihlerimizde,ilkelerimizde,ilkeleri kullanış biçimimizde,düşüncelerimizde. Düşmanı,kördüğümü dışlaştırmak yanlış. Programı yanlış yapıyoruz,bütün bunlar program hatalarımız. Yanlışları dış nedenlere bağlıyoruz. Gerçekte ise yaptığımız hataların ürünleri.
Hepinizin başka düşünceleri olabilir bu benim özeleştirim.

hocam meraba ugrayacagız dedik ama gelemedik sizi ve sohbetlerinizi çok özledik
artık kimse kayıp kıta mu dan kitabı mukattesden ülke gündeminden bahsetmiyor dershanede varsa yoksa öss sanki bütün hayat bundan ibaret neyse hocam başınızı ağrıtmayım şikayetlerimle yazınızı okudum çok güzel yanınıza ugrayacağız kendinize iyi bakın che... zoru iste imkansızı başar.