İstemeden açmıştı belki de başına bu olayları. Yaralanışlar ve haykırışlarla dolu hayatımda bir yara da onun istemsizliğinden almıştım belki de… bir mi ? Buna ben bile gülerim işte. O gidiş gelişler yaşadı. Bana da onun gelişlerini ve gidişlerini seyretmek kaldı. Zaman zaman oyunun içine dahil olarak. Zaman zaman atılarak bilinçsizce belki de oyundan daha bitirdim mi bitirmedim mi onu bile bilemeden .
kutsal kelimeler bulmaya çalışırdım Oysaki onunla konuşurken ben hep. Onu özel kıldığını...

paryoşa

DÖRT. GÜVERCİN
Dördümüze

Geldi dört güvercin
suda yıkanmak için.
Su mahpusane yalağındaydı.
Ve güneş
güvercinlerin,
gözünde, kanadında, kırmızı ayağındaydı.
Girdi dört güvercin
yıkanmak için
suyun içine.
Ve kederli toprakta dört insan
baktı dört güvercine.
Güvercinler hep beraber
güneşi taşıyıp kırmızı ayaklarında uçabilirler
Durdurmaz onları demir ve duvar
Güvercinlerin...

paryoşa

paryoşa

BUNALTI
kalbim fırtına sunağı
sukunetim ve hantal yüzüm
gerilir yaşama: yapayalnızım!
çiy tutar gözbebeklerimi
hoyratça deri değiştirir düşüncelerim
sözcükler kan suyu verir
hayat denen bin yüzlü cadıya
kızıl gün ortasında çıplak bir bedenim
çarmıhımı ararım kurumuş nehir yataklarında
mağrurum ve mağdurum
gözlerimde mor metal parıltılar
bütün peygamberlerden sabır dileniyorum
bütün güneşlerim kalbimde batıyor...

paryoşa

‘ sevmek’ kelimesi olmuş bir çeşit selam kelam…
gani gani , tüketim çılgınlığında yitip giden bir iz sürüş…
ne iz sürüş ama; kokusuz, tatsız, renksiz…
Sadece görsellikten ibaret
Perdelerin ardından…
Hiç yaşanmamışı yaşamaya çalışmak gibi,
Yaşanmamışı yaşamaya çalışmayı çabalayıp çabalanana bir çelme takılması gibi olmuş ‘sevmek’.

paryoşa