<![CDATA[Felsefe, Edebiyat, Sinema, Müzik, Tarih, Kültür & Sanat ve Mizah Forumu - Blogs]]> http://www.anarsist.org/blogs/ tr Fri, 04 Jul 2008 05:56:00 GMT vBulletin 60 http://www.anarsist.org/images/sleekpassion/misc/rss.jpg <![CDATA[Felsefe, Edebiyat, Sinema, Müzik, Tarih, Kültür & Sanat ve Mizah Forumu - Blogs]]> http://www.anarsist.org/blogs/ Lessien ve bir gece... http://www.anarsist.org/blogs/elladan-carnesir/56-lessien-ve-bir-gece.html Tue, 24 Jun 2008 22:06:30 GMT
uçurum gibi çıkmaz gibi
saat 22.22
akşamın bu vakti
yine tek bir damla
gözlerimden süzülen
ıslak dudaklarıma…

yine o aynı sarhoşluk beynimde,
aklımda papatyanın karıncalanmış yaprakları,
hayalimde Lessien’in çığlıkları, istekleri, arzuları
ezberimde üç beş aşk şarkısı, mırıldandığım melankoli atakları
rüyamda Lessien’in sarılmaları, imkansızları, ayıpları
dilimde unutulmuş şiirler, duygu yüklü anlamları

zihnimde tek bir SEN
tekrarında SENli anıları
elimde Lessien’in hatalı adımları
sonunda ölümün farklı tonları
akşamın bu vakti
uçurum gibi çıkmaz gibi…

Elladan Carnesir
]]> Elladan Carnesir http://www.anarsist.org/blogs/elladan-carnesir/56-lessien-ve-bir-gece.html Niçin soru sorarız? http://www.anarsist.org/blogs/konym/55-nicin-soru-sorariz.html Thu, 19 Jun 2008 14:54:48 GMT Sizce niçin soru sorarız? Her sorunun cevabını bilebilir miyiz? Sorular mı daha önemlidir cevaplar mı? Çok mu konuştum:) Sizce niçin soru sorarız?

Her sorunun cevabını bilebilir miyiz?

Sorular mı daha önemlidir cevaplar mı?

Çok mu konuştum:) ]]> konym http://www.anarsist.org/blogs/konym/55-nicin-soru-sorariz.html Kemik İğne http://www.anarsist.org/blogs/anarchy_in_turkey/54-kemik-igne.html Wed, 11 Jun 2008 09:23:37 GMT Oturdum karşına boyun eğerek en eksiksiz halimle, gizli bir güdüyle itiraf etmeden isteyerek baktım ellerine, iğneye, o iplik yumağına irkilerek... Oturdum karşına boyun eğerek
en eksiksiz halimle, gizli bir güdüyle itiraf etmeden isteyerek
baktım ellerine, iğneye, o iplik yumağına irkilerek
eklem yerlerine yaslandığım bir sandalyenin şikayeti namına o gıcırtılarında
Annemizin ninnilerine kulak kabartarak

Bir an baktın bana, azarladın utandırdın paylayarak
Akrabası,akranı gibi davrandın o sonsuz işkencenin
batırdın o iğneyi(değil miydi yapılmış kemikten?), ardında iplik önünde tenim
imrenemez kimse bu acıya, küçük düştüm katlanarak
aklım neredeydi bilmem,sağır eden yankısı bir çığlığın bana ait haykırarak

Duraksamadın. Hayranlığımın yok sınırı. En son muhtemelen tapınarak
o kemikten iğneyi saplayarak, farkındayken ne yaptığının. Bilerek
ekermişçesine bir tarlaya tohumları, iğneyi tenimin en derinine gömerek
aksamadı ellerin, elbet bir şarkının ritmine uydurarak
Çürüdü o tarlanın meyveleri,
yandı ışıkları gözlerinin gülümseyen sen elinde iğne ,korkan ben elimde olmadan ürpererek

Devam ettin meşgul eden işine, aldırmadan zamanın geçişine
saplayarak en derine, derimin en tenine saplayarak
Aklıma gelmedi adın? Bunca zaman sonra merak ederek
gerek anlık acıdan, gerek bitmek bilmez ızdırabımdan düştüm yere kendimden geçerek
Engereği andıran o iğne, sonunda iplik. Bakıp kanımı o yılanın zehri sanarak
Muazzam bir gürültüydü ,çıkan benden düşerek. Değil miydi beklenen sonu bu olacak?
İma ettin “ bitmedi” dedin “işim”, ufak bir kıpırtı ait olan dudaklarına, öpmek yerine gülümseyerek

Kaldırdın ayağa. Oturttun. Kendime getirdin beni silkeleyerek.
Gene utandım bana ait kabahatleri anlayarak
Ayartmak maksadıyla, umarak bırakacağını işini, yaklaştık sana sarılarak
eksildi neşen, ittin beni kendinden. Acıttın hala elinde o iğne, o iğneyi bana saplayarak
yaklaştın iyice tenime, hissettim nefesini, ürperdim titreyerek
Sessizlik hüküm sürmüyor ne garip,
Sandalyenin gıcırtısı, iğne ipliğin hışırtısı, ruhumun iniltisi dolduruyor her yeri yankılanarak

Belli belirsiz bir terbiye geldi, put gibi durdum uslanarak
ama sonra düşündüm neydi ellerinden çıkan desenin? Eğdim başımı merak ederek
akşamına teslim edilecek bir siparişmiş gibi uğraştığını anladım, didinerek
Aklın almayacağı bir harmonisiydi tenimin ve ipliğin ortaya çıkan
İnceledim tek kusuru;
Bedeni ekmekse o peygamberin, ona ithafen şarabımdı kızıla boyayan ördüğün ilmikleri. Her delikten akarak
Sızısı o kırmızıya boyanmış o gri o meşum iğne sebebiyle, üzerine düşen gözyaşlarım,
o meşum kırmızıyı seyrelterek
piç etmesi olagelir emeklerini

Nihayetinde bırakıp o iğneyi gittiğin an ,ardına bakarak
Kalbime işlemediğini gördüm tek bir deseni bile özenerek
Bilesin o kemik iğneyle yazdım tüm şiirlerimi,mürekkebi kanım olan her açtığın delikten damlayarak
Haberin olsun, heba etmeyeceğim artık günlerimi
O kemik iğneyle, bedenimi mısralarla donatacağım
O kadar da katlanılmaz değil, bu acıya alışarak… ]]> anarchy_in_turkey http://www.anarsist.org/blogs/anarchy_in_turkey/54-kemik-igne.html Taşa Benzettim Kendimi.. -I- http://www.anarsist.org/blogs/vos-amo/53-tasa-benzettim-kendimi-i.html Tue, 03 Jun 2008 13:25:02 GMT *Ben hep suskunluğumu yazdım boş çerçevelere kalemimle.. Kelimelerin anlamları sıcaklığını yitirmiş, heceler kor bir ateşken küle dönüşmüş, taşa... Ben hep suskunluğumu yazdım boş çerçevelere kalemimle..
Kelimelerin anlamları sıcaklığını yitirmiş, heceler kor bir ateşken küle dönüşmüş, taşa benzettim kendimi bir anda, sessizliğimin lehçesi susmuş bir mülteci gibi.Değirmen 'de öğüttüm taşlığımı, acıyı, hüznü öğüttüm, aşıma ekledim.Senin dönüşlerinde yoğurdum sevgimi, o ayaz kuytu köşelerde..
Hani severiz ya kahramanların mutlu sonla biten hikayelerini.benim ki de onlardan daha derin ve yerleşmiş bir sevgi şimdi.Taş dedim ya kendime usulca sokulu ver şimdi yanıma, taşın da duyguları vardır aslında.
Bir fotoğrafın var masamda ki çerçevemde, gülüşün yayılıyor soğuktan üşüdüğüm odama ısıtıveriyor geçiçi de olsa.Kendimi taşımaya mecalim kalmamış artık, metanetimi atmışım ummanlara..iki nefesin ortasında susmuş sevdamız. Suskunluğumuz taş olmaktan belki , sözsüzlüğümüz taşa devredildi belki de, başımda ağır ve soğuk bir suskunluğun sesi, taşıdığım sadece senin sevgindi, sözlerime sığdıramadığım, ve hiç susturamadığım.Taş ağlar mı ? derseniz.. evet ağlar derim sizlere, ağlar sessizce, gözyaşları süzülür göremezsiniz hiçbir şekilde..
 ]]> Vos Amo http://www.anarsist.org/blogs/vos-amo/53-tasa-benzettim-kendimi-i.html KAYIPLARIMIZ http://www.anarsist.org/blogs/companella/52-kayiplarimiz.html Thu, 08 May 2008 10:06:06 GMT Bir soruyla başlamak istedim önce unutamadığınız kayıplarınız nelerdi? İnsan tanımına giren bir zat olarak ben şunlar olabileceğini düşündüm.... Bir soruyla başlamak istedim önce unutamadığınız kayıplarınız nelerdi?
İnsan tanımına giren bir zat olarak ben şunlar olabileceğini düşündüm. Çocukluktan başlanmalı önce . En çok özlenen kayıplar belki de o dönem yitirilenlerdi belki de ne dersiniz? Önce doğarak dünyaya getirilme hatasına istemeden mecbur kalarak ana rahminin o sıcak her şeyden uzak, hayatta bir daha bulunamayacağımız kadar güvenli bir ortamını yitirdik sonra mı neler yitirmedik ki?

Zamanla büyümek zorunda kalarak normal bir gelişimin gereği olarak küçücük bedenimizi yitirdik ve koskocaman bedenlere dönüştük. O küçük yüreğimizde ki saf, karşılıksız sevgiyi, heyecanı , çıkarcı, sahte sevgilerle dolu koca yüreklere bıraktık. Bağımlılığımızı kaybettik bu arada.
Bizi koruyan, gözeten, yediren içiren, altımızı temizleyen, her ağladığımız da elimizi tutan, biz uyumadan uyumayan, her şeyimize koşan kişiyi belki yitirmedik ama yaptıklarını istemeden büyüyerek yitirdik.

Zaman geçiyordu yitirilenler arka arkaya sıralanıyordu. Kaygısız sorunsuz hayal dolu, masum çocukluk yılları çoktan kendini sorumluluk dolu, gelecek kaygısı taşıyan daha az hayallerle süslü bir yaşamla yer değiştirmişti bile.
İlkokulda gözümüzde bir dağ kadar büyüttüğümüz öğretmenimiz artık sıradan normal bir insandı.
Masallar gerçek değil hayat zor ve pahalıydı bunlar ise kazandıklarımızdı kayıplarımıza karşılık
Çocukluk ve gençlik aşklarını daha doğrusu onların yaşattıklarıyla hissettiğimiz heyecanın dozunu mu yitirdik ne? Kalp atım sayımız mı azaldı yoksa gelişen teknoloji, yabancılaşan dünya buna da mı müdahale etti?
Her şeyimizi paylaştığımız sıra arkadaşlarımız birer birer hayatımızdan çıktı çıkmayanları kaybetmedik belki ama paylaştığımız zamanı kaybettik mevcut hayat şartlarından

Ve neler neler…

Masumiyet, dürüstlük, iyilik, doğruculuk yavaş yavaş yitiriliyor mu ne? Bu kelimelerin anlamı mı değişiyordu sizce?

Çıkar dolu iş dünyasında neleri kaybetmedik ki belki kişiliğimizi yitiriyorduk ne dersiniz?

Ve evlenerek soyadımızı ,kendimize adadığımız yaşamı tabu olan ailemizinin namus davası haline getirebildiği şeyleri yitirdik
Umutlarımızı beklentilerimizi kaybettik zaman içinde
Zamanla sağlığımızı yitirdik önce karşı dairede oturan gözlediğimiz komşumuzu daha mı az seçebiliyorduk ne , kulağımızı dayayıp dinlediğimiz duvarlar mı kalınlaşmıştı da biz artık duyamıyorduk bilemiyorum
Dişlerimiz kayıpların başında geliyordu aslında önce süt dişlerimizi yitirdik yerine kalıcı dişler geldi yaşasın insan bir şeyler de kazanabiliyormuş diyorken birer birer zamanla onları da yitirdik.
Yaşamak için sürekli para kaybettik tüketim çılgınlığı içinde kendimizi bulduk. Kazanacağız diye şans oyunlarıyla, kumarla az olan paramızı kaybettik. Zamanı geldi işimizi kaybettik, doğduğumuz kenti terk ederek yitirdik.Yine zamanı geldi doğduğumuz evi yıktılar apartmanlar diktiler çocukluk yıllarımızın anılarını yitirdik Her an nasıl bir kazaya kurban gitmedim bu ülkede diye şaşırdık yaşamaya devam ettik Kazalar geçirdik, doğal afetlerle savaştık hatta dünyayla savaştık organlarımızı hatta varlığımızı kaybederek yaşamı kaybettik.



İlkokulda silgimizi , lisede aşklarımızı, üniversitede hayallerimizi yitirdik
Ve daha sonra hayattaki en değerli varlıklarımızı annemizi babamızı, eşimizi dostumuzu ve bekli de çocuklarımızı yitirdik. Tamam yitirecek bişey kalmadı derken en sonunda yaşama şansını da yitirdik böylece ne söyleyecek söz ne de yazacak kelime kaldı. ]]> companella http://www.anarsist.org/blogs/companella/52-kayiplarimiz.html MARSLI ŞAİR http://www.anarsist.org/blogs/zays34/51-marsli-sair.html Tue, 29 Apr 2008 20:50:10 GMT Bu sitede bi şiir okumuştum...Maalesef yorum yapma terbiyesizliğinde bulunmayı da ihmal etmedim. Zor zanaat vesselam şiir.ben cesaret... Bu sitede bi şiir okumuştum...Maalesef yorum yapma terbiyesizliğinde bulunmayı da ihmal etmedim.
Zor zanaat vesselam şiir.ben cesaret edemiyorum.Hele bazı şiirleri okuduktan sonra...
İşte onlardan biri,
Şair Crag Raine,aktarayım:
BİR MARSLI EVİNE KARTPOSTAL YOLLUYOR

Caxton'lar çok kanatlı mekanik kuşlar
bazılarının üstünde alametleri var.

bakan gözlerin erimesine neden oluyorlar.
ya da bedenin acısız bir çığlık atmasına.

uçtuklarını hiç görmedim,ama
bazen ele kondukları oluyor.

Gök uçuştan yorulduğunda puslanıyor
ve yumuşak makinesini yerde dinlendiriyor

Sonra dünya loşlaşıyor ve kitaplaşıyor,ince
bir paket kağıdının altında yatan oymalar gibi

Dünya televizyonlaşınca yağmur yağıyor
Renkleri koyulaştırma özelliği var.

Model T içerden kilidi olan bir oda
dünyayı özgürleştirmek için bir anahtar dönüyor

harekete geçmek üzere çok çabuk bir film
kaçırılmış herhangi bir şeyi seyretmek için.

Ama zaman bükülüp bağlanmış,ya da
bir kutuda saklanmış,tıkırdıyor sabırsız

Evlerde ,tekinsiz bir alet uyuyor,
elinize aldığınızda horlamya başlıyor

Eğer hayalet haykırırsa ,onu dudaklarında
taşıyor ve uyuması için avutuyorlar

seslerle.Ve hatta onu kasten
uyandırıyorlar,gıdıklayarak.

Yalnızca çocukların açıkça acı çekmesine
izin veriliyor.Yetişkinler ceza odasına

gidiyorlar;su var,ama yiyecek yok
kapıyı kilitliyorlar ve katlanıyorlar gürültülere

tek başına.Hiç kimse istisna sayılmıyor
ve herkesin acısı farklı kokuyor.

Geceleyin renkler öldüğünde
çifter çifter saklanıyorlar

ve kendileri hakkında okuyorlar
renkli olarak;gözkapakları kapalı. ]]> zays34 http://www.anarsist.org/blogs/zays34/51-marsli-sair.html YARADILIŞ http://www.anarsist.org/blogs/zays34/50-yaradilis.html Tue, 29 Apr 2008 20:21:55 GMT Geçengün notlarıma bakıyordum.Bir çok yaratılış mitosunda,tanrısal bir yaratıcının,kabilenin ilk örneklerini(Bir tür adem havvasını)daha önce varolan... Geçengün notlarıma bakıyordum.Bir çok yaratılış mitosunda,tanrısal bir yaratıcının,kabilenin ilk örneklerini(Bir tür adem havvasını)daha önce varolan bir şeyden biçimlendirmesi ve bu cansız varlıkların içine hayat üflemesi olgusu ile ilgili bir notum gözüme ilişti..
O ilk örnek,kimi yerli halklarda(mecburi antropoloji durağı..)bir ot(Mindanao lu Atalar )kiminde iki sap saz(igorotlar..?)kiminde derinin üzerindeki toprak(Filipinler in iç kesimleri),taşlardan(Selebes li Toredjalar) ağaç kütüğü(Admiralty ve Bank adaları)oyularak türetilmiş..
Borneo lu farklı kabilelere göre ise tanrılar farklı maddelerle çeşitli denemelerde bulunmuşlar ve sononda insanı oluşturan o ilk karışıma ulaşmışlardı..
Bilinen en yaygın inançlardan biri insanın çamurdan/kilden yapıldığı yönünde.
Tanrı insanı bir şekilde yaratır ve çeşitli yollarla ona hayat verir.Bazen büyüyle,bazen soluğuyla(tasavvufda nefesin rolü..)
İnsanevladının yeryüzünde ayak bastığı her yerde,her topluluk,ilk neydi? sorusunu sormuş ve cevaplar aramış.Hala da arıyoruz...
Çamur meselesi dikkat çekici.Götü kurtarma telaşındaki bi atamız arkasına bakmadan koştururken muhtemelen ayağı takılır(bi şeye)(belki de kayar/kaymak)..Yere kapaklanır.Tabii çamura...Mevzuyu orda uyanır.Bütün bu olanların adının hayat olduğunu ,mevzunun çamurda başladığını ve başladığı gibi çamurda biteceğini iki saniyede kurar.Bikaç saniye sonra bu hikaye ,ensesinde bitenlere yutturulmuş ve o günden beri de anlatıla gelmiştir...
Vatandaş neden kaçıyodu başka yazı.
Daha önemli bi hadise daha var.:
Borneo'da BAZI HALKLAR İLK İNSANIN BOKTAN YARATILDIĞINA İNANIYORLAR.Aynen..Bildiğimiz BOK.
Durun bi daha yazayım İLK ATA BOKTAN YARATILMIŞTIR..
İnanmayan G.T olsun.. ]]> zays34 http://www.anarsist.org/blogs/zays34/50-yaradilis.html Hayata Tutun... http://www.anarsist.org/blogs/piaaa/49-hayata-tutun.html Tue, 15 Apr 2008 07:18:12 GMT Açıyorum herşeye inat.Betonlaşmaya inat kök saldı filizlerim açıyorum mütemadiyen,açıyorum karlı ovalarda kalleş pusulara inat ,açıyorum kardeşi... Açıyorum herşeye inat.Betonlaşmaya inat
kök saldı filizlerim açıyorum mütemadiyen,açıyorum karlı ovalarda kalleş pusulara inat ,açıyorum kardeşi kardeşe kırdıran karanlık yüzlere inat,a.ıyorum kaz dagların eteklerinde kan emici madencilere,siyanürcülere inat
açıp yeşeriyorum sanat sevicilerine inat,gazeteci katillerine inat
bugun "Ahmet Taner Kışlalı" oluyorum filizleniyorum,salkım salkım gazete sayfalarında sonra bir türkü tutturuyorum,ve avazım cıktıgı kadar bagırıyorum "vurulduk ey halkım unutma bizi"
bugün, bugün,kutu kutu evler ugruna beni sevgilimden ayıran beni topraktan ayıran rantcılara inat beceriksiz siyasetcilere inat açmak,yeşermek istiyorum güzelim talan edilmiş topraklarında
yeşermek istiyorum bir "mavi gözlü dev" olmak istiyorum
birşeyler yazmak istiyorum şairin mavi gözlü devin dedigi gibi birşeyler yazmak...

Bir şeyler yazmalıyım
bir şeyler yazmalıyım yüzde yüz yalansız
bir şeyler yazmalıyım
hiçbir şeyi önceden düşünmeden
cigaramın dumanı
yoktur yarin imanı
bir şeyler yazmalıyım
masamın üstünde gördüklerimi değil
parmaklarımı değil
bir şeyler yazmalıyım
içimde bir şeyleri yakalayarak
kova salıp içimdeki kuyuya su çekmeliyim.

Alıntıdır... ]]> piaaa http://www.anarsist.org/blogs/piaaa/49-hayata-tutun.html Yok http://www.anarsist.org/blogs/liberterkedi/48-yok.html Wed, 02 Apr 2008 08:50:17 GMT Suyu yorganım yapıyorum, sensiz üşüdüğüm gecelerime, karanlıkları yakarak sıcaklık kazandırıyorum onlara. Yokluğunda yüreğimde kopan...
Suyu yorganım yapıyorum,
sensiz üşüdüğüm gecelerime,
karanlıkları yakarak
sıcaklık kazandırıyorum
onlara.

Yokluğunda yüreğimde kopan fırtınaların,
yarattığı kaos dalgası
beni sensizliğe götürdü.
İşte o zaman anladım ben
sende hiç varolmamışım sevgilim....

Gözlerimin içerisinden süzülen damlalar,
avuçlarım da yeniden yeşertti
yepyeni hayalleri ve beni,
gittiğin güne düşen sisleri
bir nefeste dağittım kendimde
bugünüme dair...
Artık olmasanda bende,
yaşamayı öğrendim kendim de,
kaoslarımın içerisinde
yalniz olarak....
]]> LiberterKedi http://www.anarsist.org/blogs/liberterkedi/48-yok.html Hiç http://www.anarsist.org/blogs/liberterkedi/47-hic.html Wed, 02 Apr 2008 08:33:04 GMT
Hiçlik sonrasıbir kargaşa.
Bir hiçlik ardından gelen kaos
Sonrasında görünen tek şey "Bir Hiç"

Kum gözlerime kaçtı,
ve peşi sıra sulandı
gözlerim, yaktı yüreğime
düşen bu kargaşa beni.

Yüzümü gösteremem,
İnsan olunca gelirim,
diyen ses; ne anlatmak
istiyordu bana kestiremedim.

Güneşin pencereme şavkıdığı zamanlarda,
her sabah yeni bir güne başlarken,
Güneş bile; oraya ne zaman,
niçin, nasıl çıktığını bilmiyordu?
Galiba sorunsuz, sorgusuz askıntıydı orada.


Görevlenmiş ve hizmete düşkündü güneş.
Gülümsesede her sabah olmadı.
Dudağı aralanmadı,bişey demedi son demde
Neden suskundu bilinmiyordu.
Acaba yokluğumu, yoksa onda ki
hiçliğimi onu susturuyordu böyle.
]]> LiberterKedi http://www.anarsist.org/blogs/liberterkedi/47-hic.html yeni bir sayfada sana bakmak http://www.anarsist.org/blogs/feyza/46-yeni-bir-sayfada-sana-bakmak.html Tue, 25 Mar 2008 17:44:43 GMT her şey yapılabilir bir beyaz kağıtla uçak örneğin uçurtma mesela altına konulabilir bir ayağı ötekinden kısa olduğu için sallanan bir... her şey yapılabilir
bir beyaz kağıtla
uçak örneğin uçurtma mesela
altına konulabilir
bir ayağı ötekinden kısa olduğu için
sallanan bir masanın
veya şiir yazılabilir
süresi ötekilerden kısa
bir ömür üzerine.

bir beyaz kağıda
her şey yazılabilir
senin dışında
güzelliğine benzetme bulmak zor
sen iyisi mi sana benzemeye çalışan
her şeyden
bir gülden bir ilk bir sonbahardan sor
belki tabiattadır çaresi
senin bir çiçeğe bu kadar benzemenin
ve benim
bilinci nasırlı bir bahçıvan çaresizliğim
anlarım bitkiden filan
ama anlatamam
toprağın güneşle konuşmasını
sana çok benzeyen bir çiçek yoluyla

sen bana ışık ver yeter
bende filiz çok
köklerim içimde gizlidir
gelen giden açan soran bere budak yok
bir şiir istersin
“içinde benzetmeler olan”
kusura bakma sevgilim
heybemde sana benzeyecek kadar
güzel bir şey yok

uzun bir yoldan gelen
tedariksiz katıksız bir yolcuyum
yaralı yarasız sevdalardan geçtim
koynumda bir beyaz kağıt boşluğu
her şeyi anlattım
olan olmayan acıtan sancıtan
bilsem ki sana varmak içindi
bütün mola sancıları
bütün stabilize arkadaşlıklar
daha hızlı koşardım
severadım gelirdim
gözlerinin mercan maviliğine

sana bakmak
suya bakmaktır
sana bakmak
bir mucizeyi anlamaktır

sağa sola bakmadan yürüdüğüm yollar tanıktır
aşk sorgusunda şahanem
yalnız kelepçeler sanıktır
ne yazsam olmuyor
çünkü bilenler hatırlar
hem yapılmış hem yapma çiçek satanlar
bahçıvanlar değil tüccarlardır
sen öyle göz
sen öyle toprak ve güneş ortaklığı
sen teninde cennet kayganlığı iken
sana şiir yazmak ahmaklıktır

bir tek söz kalır
dişlerimin arasından
ben sana gülüm derim
gülün ömrü uzamaya başlar

verdiğim bütün sözler
sende kalsın isterim
ben sana gülüm derim
gül sana benzediği için ölümsüz
yazdığım bütün şiirler
sana başlayan bir kitap için önsöz

sana bakmak
bir beyaz kağıda bakmaktır
her şey olmaya hazır
sana bakmak
suya bakmaktır
gördüğün suretten utanmak
sana bakmak
bütün rastlantıları reddedip
bir mucizeyi anlamaktır
sana bakmak
allah’a inanmaktır

YILMAZ ERDOĞAN ]]> feyza http://www.anarsist.org/blogs/feyza/46-yeni-bir-sayfada-sana-bakmak.html BENDEKİ BEN http://www.anarsist.org/blogs/liberta/45-bendeki-ben.html Wed, 05 Mar 2008 18:38:14 GMT Bu akşam sıradanım Ruhum sıryıldı bedenimden Şaşıyorum buna Yoksa o ruh ödünç müydü Akşam kızılayda ilk kez sigaram bittiğinde Cemal... Bu akşam sıradanım
Ruhum sıryıldı bedenimden
Şaşıyorum buna
Yoksa o ruh ödünç müydü
Akşam kızılayda ilk kez sigaram bittiğinde
Cemal süreyya'nın içki krizine tutlmadım
Yani bir aşağı bir yukarı dolaşmadım
Ruhum ne aymaz şeymişsin sen
Çekip gittinde
Acaba diyorum sadece nikotin sevdamı mı götürdün kendinle
Ya aşkları tutkularıda götürdüysen...... ]]> LİBERTA http://www.anarsist.org/blogs/liberta/45-bendeki-ben.html Kapıyı çalmadan girsen de çıkarken kapamayı unutma http://www.anarsist.org/blogs/elanvital/44-kapiyi-calmadan-girsen-de-cikarken-kapamayi.html Mon, 03 Mar 2008 20:28:22 GMT Henüz içtiğin kahveler iki basamaklı bir sayıya ulaşmamışken yapmaman gereken şeyler vardır.Çünkü daha eller senin üzerindedir ve telefonun çalacağı... Henüz içtiğin kahveler iki basamaklı bir sayıya ulaşmamışken yapmaman gereken şeyler vardır.Çünkü daha eller senin üzerindedir ve telefonun çalacağı da kesin.Ne zaman ki damarlarına bakınca kahvende kan bulursun vakit gelmiş demektir.Hayır saçmalıyorum evet sevdiğim tarafı da bu zaten...pink floyd şarkısında yaşamak ]]> elanvital http://www.anarsist.org/blogs/elanvital/44-kapiyi-calmadan-girsen-de-cikarken-kapamayi.html Haberin Var mı? http://www.anarsist.org/blogs/tiya-eleni/43-haberin-var-mi.html Thu, 28 Feb 2008 11:00:43 GMT Bugün yanlış otobüse bindiğimden, Çok yanlış bir yerlerde indiğimden, Böyle güzel bir günde, Böyle bulutsuz göğün altında ne zamandır... Bugün yanlış otobüse bindiğimden,
Çok yanlış bir yerlerde indiğimden,
Böyle güzel bir günde,
Böyle bulutsuz göğün altında ne zamandır yürümediğimi fark ettiğimde yavaş yavaş sakinleştiğimden, sonra da uzun zamandır takmadığım o gözlükleri takıp insan yüzlerini görmeye karar verdiğimden de
Haberin yok mesela.

Her gün en fazla bir saat süren işe giden o yol bugün iki buçuk saat tuttuğunda
Ve sokakta sigara içtiğim için ellerim sigara koktuğunda
Ve bütün bunları ve işte senin bütün "bunlarını, bunlarını, bunlarını..." unutmaya karar verdiğimde de: yanımda yoktun.

Birilerine anlatasım yoktu, sen artık orada değildin, ben de anlatmıyorum artık. Haberin yok. ]]> Tiya Eleni http://www.anarsist.org/blogs/tiya-eleni/43-haberin-var-mi.html Sahte Ekoloji http://www.anarsist.org/blogs/liberterkedi/42-sahte-ekoloji.html Sun, 24 Feb 2008 20:23:49 GMT *Yoksunluğunun kabulünü, günüme düşen güvensizlikler belirlese de. Anlaşılmayan kelimeler bile harap düştü artık bu şüpheden. Ne isem o...
Yoksunluğunun kabulünü,
günüme düşen
güvensizlikler belirlese de.

Anlaşılmayan kelimeler bile
harap düştü artık bu şüpheden.

Ne isem o olabileceğimi
neden kabullenilmeden
yargılanıyorum
ben bilmiyorum.

Belkide sebeb kişinin
ekolojisidir.
Böyle olmamıza
tek neden
onun fikirlerinden kopamadığı,
kişiliğini belirleyen
belirsizlikler içerisinde
bulunan sahte ekolojisidir...
]]> LiberterKedi http://www.anarsist.org/blogs/liberterkedi/42-sahte-ekoloji.html