Hiçbir Yer

Doğru zaman hiç bir zaman olmayacak demişti bir arkadaşım. Çünkü doğru zaman gelecekte değil AN'da. Yaşadığın anda ne yaptın yaptın. Öbür şekliyle bekler bekler bekler..

Şimdi var olan hiçbir yeri düşünüyorum bu mantıkla. Ne güzel olurdu orası An'larla bütünleştiğinde.

özür dilerim alchemy şu an bahsettiklerimden çok farklı düşünerek yazdın bu yazıyı belki. Herkes anladığı kadar işte.

Şunu da belirtmek isterim ki bu forumda senin gibi tüm yazılarını atlamadan okuduğum bir kişi daha bulursam sanırım bilgisayar başında yaşlanmak zorunda kalırım. Umarım bulamam =)

Doğru zaman hiç bir zaman olmayacak demişti bir arkadaşım. Çünkü doğru zaman gelecekte değil AN'da. Yaşadığın ANda ne yaptın yaptın. Öbür şekliyle bekler bekler beklersin..

Şimdi var olan hiçbir yeri düşünüyorum bu mantıkla. Ne güzel olurdu orası An'larla bütünleştiğinde.

Özür dilerim alchemy şu an bahsettiklerimden çok farklı düşünerek yazdın bu yazıyı belki. Herkes anladığı kadar işte.

Bir de şunu belirteyim eğer bu forumda senin gibi tüm yazılarını atlamadan okuduğum bir kişi daha bulursam sanırım bilgisayar başında yaşlanmak zorunda kalırım. Bulamamam tercih sebebi =)

(Ben bunu üç buçuk sularında yollamıştım ama gitmemiş :/)

ben anlayamadım ben mi varlığımın içindeyim varlığımmı benim içimde?

Öncelikle yorumlara izin ver(e)mediğim için özür dilerim, ben bu onay durumunu farketmeden ayarlamışım arkadaşlar Tekrar özür...

Sevgili müşkülpesent,

Doğru zaman ancak biz onu doğru bulabildiğimizde tam anlamıyla doğru oluyor ve doğru bulma olasılığını ona yüklemediğimizde zaten doğru da olsa o hiçbirşey ifade etmiyor...

Bu günlerde aklımda olan şu "consensus" olayı ile de çakıştı bu tesadüfen (mi acaba?), herşey belli bir mutabakat sonucu pozitif bir değer ve anlam ifade ediyor belki de...

Bu yazı çok pis duyguların yazısıydı aslında, ve işin de garibi, an'da da yaşanıyordu... Ve an'da kötü olan şeyler de, işte öyle, yaşandıkları şekide yaşanıp algılanıyordu. Bu (yanılsama) son yılların modası kişisel gelişim "din"inin bir dayatması bana göre: Hey SİZ!!... AN'da mutlu olmak zorundasınız!!

Yoo... Hiiç de öyle bir zorunluluk yok. Hatta hiçbir zaman yok...

Sadece , eğer mutlu olabilmenin kendinizce formülünü buldunuzsa, ya şanslısınız ya da kendinizi şanslı kıldınız. Tüm olup biten budur (bence)...

Ben de o an'da çok karamsar ve karaydım... O nedenle hiçkimse ve de hiçbir yerdi... Çünkü o ne zaman bir yer ya da biri olsa, ardından bir bedel de geldi... Yerim dardı, cebim delikti, ödeyemezdim...

Hem mutluluk yazan , çoşkudan taşan hangi şair ve yazar bu dünyaya imza atmış yahu Okunmak için ille kazımak, ille kanırtmak ve de ille dramatize etmek mi gerekir? Tanım olarak bu böyle değil, ama uygulamaya bakılırsa, aynen de öyledir...

Hiç bir yerin diğer adı ise "aidiyetsizlik"tir. Bunun neyle alakası olduğunu şahsen hala arıyorum. Maslow'dan girdim, Horney ile dansettim, şimdi Kaya ile anne karnındaki altbeyin kayıtlarından dolayı zaten 1-0 yenik miyim acaba diye düşünüyorum...

Yine de buna rağmen bazan mutlu olabiliyor, hatta ait dahi hissedebiliyorum...

Ne bileyim yahu... Valla ben de bu bildiğimden daha çoğunu bilmiyorum... Ama söz... Bilince söylerim...

Övgülerine ayrıyeten gönül dolusu teşekkür ederim...

Uzun süredir çeşitli sebeplerle giremiyordum nete.. Yeni farkediyorum cevabını.. Benim teşekkür etmem lazım ki yeteri kadar bonkör kullanmışsın kelimelerini benim için =) (üzerime almalı mıyım_?) Bu açıklamaya ihtiyacım vardı. Şu AN meselesi sadece doğruluk olarak kurulu tarafımdan. Doğru olan her şey mutluluk kaynağı değildir elbet ve ben de bu kavramın hiç müptelası olmadım.. Varoluşçu kimliğin bir getirisi olarak sığınıyorum belki de sadece ANa. Kendini aklamaya çalışan köşe başındaki pis kedi gibi duruyorum dimi oradan (=