Fesleğen soslu makarna bile olamadığımı anlayınca ...

İki pencere arası sıcak bastı bana bugün yine.Dedim kendi kendime birşeyler oluyor ama ne ? Düşünecek ne halim ne de vaktim var.Beynim zonkluyor ,beynim bir ateş parçası olmuş dünyayı yakıyor ,yani aslında motor ısınmış hararet yapıyor bugün ... "yine".... "her zamanki gibi" "vs..." gibi kelimelerin tanımlayacağı cinsten....Bugün depresyonum dondurulmuş yiyecek kıvamında , ibresi ne aşağı iniyor ne yukarı çıkıyor ,anlayacağınız hafiften insanlığımdan çıkmışım yine.
Bugün bir ara dolandım Sylvia Plath ,Nilgün Marmara ,Lale Müldür üçlüsüyle.Öyle bir gezindim aralarında ,onun yazısı ötekinin şiiri derken saat bu saat lanet ettim bugünün tarihine.Yeni yıl geliyor ya bana sıkıntı oldu bu şimdi...Geliyor da ne oluyor ,hayatımdan bir parça daha koparıp evrenin karnını doyuracak ama bu sefer aslan payı onun olmuş kimin umurunda...Gelecek ,alacak ve çekip gidecek ....Ben de iki pencere aramdan daha bir çökmüş ,daha bir dağılmış sağdan gelip soldan gidenleri izleyeceğim.Ortadaki pencere kapalı ,perdesi var hiç açılmayan.Tıpkı yaşantım gibi ortası yok iki pencere arasının ...İstesem açarım ,tabii ki açarım ,açarım ama bir işe yaramaz en azından bunu bildiğimden ,durumumdan memnun sağdan gelip soldan gidenlere ,soldan gelip sağdan gidenlere bakıyorum.
Bugün doktora gittim kontrol için.
Beni daha iyi buldu - bense kendimi fazla pişmiş makarna kıvamında fesleğen sosuyla durumu kurtarmaya çalışan bir tabak makarna gibi hissediyorum - yapışıyorum baktığım ,oturduğum yerlere ,kalkamıyorum.Sonra zorluyorum ama bakıyorum zorlayasım bitmiş , yapılası şeylere terketmiş yerini yaşamın içinde. .Bundan sonra benden birşey olmaz artık diyorum ,bir tabak fesleğen soslu makarna bile olamadığıma üzülüyorum ama ağlamıyorum.Ne de olsa dondurulmuş gözyaşlarım var ama onları eritip akıtacak bir güneşleri yok ,sadece gözüme kaçan küçük gezegenler gibi orada öylece duruyorlar,onlar da bilmiyor ne haller içinde olduklarını ,ben nereden bileyim ....?
Kim ne biliyor ki ?
Sonra düşünmeye çabalıyorum insan kendinden habersiz yaşayabilir mi diye ,yahu bu adamlar bir sürü yazı yazmış ,felsefe yapmış ,yani şimdi bütün bunlar kendinden bile haberi olmayanlar tarafından mı yapılmış diye hayıflanıyorum ,şahsen ben bu durumu şaşkınlıkla izliyorum iki pencere arasında....şaşırıyorum ...
Bir işe yararmış gibi ....