durmadan kol gezdi umudun celladı
belli ki kardeş kanında gözü yine
hanidir türkü de söylenmez oldu
bekle beni yurdum
barış türküleri getireceğim sana

kuşatılmış sevdanın hüznündeyiz
sanırsın tükenmiş tanrısı
binlerce tanrıyı sığdırmışken içine
ah anadolum bekle beni
truvasız atlarla geleceğim sana...

sevdalinka

neriman

Şimdi birden aklıma geldi... Nedenini anlatmak çok uzun sürer bu çağrışımın:

(Bazı) hayvanlar egemenlik alanlarını idrarla işaretlerler...

alchemy

İçinde bulunmadığım bir mekanın içinden etrafa bakıyorum... Oturmadığım sandalyedeki hareketsizliğimi bozamıyor çay kaşığı çevirmelerim... Düşünceler hız sınırı dahilinde, bütün sollamalarım sinyalli, kurallı ama radardan korkuyorum... Neden? Bilmiyorum...

Bir şehirlerarası otobüs molasındayım... Oysa otobüsüm yok benim, arabam var. Bir fincan çay aldım önüme, masadayım. Bekliyorum... Neyi? Bilmiyorum...

Sesler uğulduyor... Kalabalık... Gelen giden... Giden...

alchemy