Düşünüyorum, öyleyse var mıyım?

Lakin çubuğun kırık olmadığı "bilgisine" sahipsek "gerçeği" biliriz, peki ya bahsi geçen gerçek "bilgi" nasıl elde edilir?


soru ))

"düşünce" sonsuz mudur?

__________

dusunce ne olarak sonsuzdur ? Einstein in beynini kullandigi %20 lik deger olarak mi yoksa, anayasanin 301. maddesi gibimi ))

bizdeki sonsuz kavramina gore evet sonsuzdur .. herseyi her derinlikte dusunerek sonsuz kilariz ama carpip dondugu duvarlari, tanrilastiririz...

gercek bilgi diye birsey yoktur bana gore .. bunu aciklayamiyorum ama , .........

ben yagmur agladim

Düşünüyorum, öyleyse yokum

Mutlak bilginin var olmadığından defaatle sitede bahsettik, tırnak içine almamdan bunu çıkarsamalısınız. Biz bahsetsek kaç yazar; epistemolojik anlamda tarih bu sorgulamayla dolu.
Lakin daha evvel örneklemiştim, «Tanrı» bir gerçeklik değildir, ama «Tanrı inancı» bir gerçekliktir. Düşünce'nin varlıkla ilintili sorgusu buradan başlıyor.
Sezgilerimizle anlamlandırmalarımızda.

Düşüncenin varlığa bir argüman olabilmesi için sonsuzluğunu 'zamansal' anlamda düşününüz, velakin Descartes öyle yapmış.

dusnuyorum o halde mahpusum yazacam ve icini dolduracam ama)

her seyden kusku duyabilirim, ama kusku duydugumdan kusku duyamam; ne var ki, kusku duymak düsünmektir.. zaman ise , benim halen anlamadigim kuantum fizigidir.. uzayda yonler varmidir? avusturalya kitasinda insanlarin kafalari hangi yone dogrudur diye dusunsem simdilik? ve yarin ayri cevaplar yazsam?

ben yagmur agladim

Bir hiç olduğuna kimi zaman kendimizi inandırdığımız kimi zamansa tamamen boşluk olarak adlandırdığımız dünyada kesin olan "şey"lere ulaşma adına neden bu kadar çok kendimi kasayım, etrafta paranoyak gibi dolanayım, demeden de edemiyor insan. Dünyanın bir hiçlikten ibaret olduğunu anlamak birey olmayı gerektirir ve birey olanlarsa düşünmek zorundadır o halde ya da düşünmüştür yeterince.

Uzamını bilmediğimiz bir evrende düşüncenin bir sınırının olması "doğru-yanlış" ya da "iyi-kötü" genellmeler yapabilmek adına elbette sınırladırılabilir diye düşünüyorum; ama bu genellemelerin yapılabilmesinin de mutlaka yine düşünme edimine bağıntılı olduğunu düşündüğüm için düşüncenin sonsuz olduğunu düşünüyorum.

sanırım varım ya da yokum

"senin yolculuğuna katılamam
ben sadece bir konuğum"
T. Angelopoulos

o zamanlar insanlar böyle ne yapsakta milletin kafası karıstırsak diye ugrasmıslar galiba ne olacak yani simdi düşünsen nolacak düşünmesen nolacak zaten fikir üreten öyle bir güç var ki dünyada dünyanın iliğini kemiğini sömürdü yedi bitirdi üreteyim düşüneyim diye diye hepimizi dünyanın en yırtıcı ve en yokedici canlısı haline getirdi simdi ne diyim keşke hiç olmasaydıkda düşünemeseydik.

düşünmüyorum ama varım ben..hep varım
hiıırrrrr

(konuyumu sapıttım ben yok canım)

Ağzımda Bal Gibi Tatlı Bir Türkü.
Bir İner Bir Çıkarım Bu Yokuşu

cok guzel bir noktaya değinmişsin

Soğuk psikozlu gözlerin ardındaki inatçı hezeyanlar...

düşünüyorum
öyleyse
düşünmemeliyim

imza dediğin nedir ki?...solumayı bilmiyosak yaşamı,iz bırakmaya değermi?....Кызыл Багэр