Ötenazi (İsteyerek Yaşama Hakkına Son Verme)

''İngiltere'de bugüne kadar yürürlükte olan yasa ötenaziyi intihara yardım olarak kabul ediyor ve suç sayıyordu. Ötenaziye yardım eden kişilere ise 14 yıla varan hapis cezası veriliyordu. Dünyada ötenazi'nin yasal olduğu ülkeler arasında ABD'nin Kolombiya eyaleti, Avustralya'nın Kuzey eyaleti, İsviçre, Hollanda ve Belçika geliyor.

Ötenaziyle ilgili İngiliz Parlamentosu halkın ezici çoğunluğunun sesini dinlese de konuyla ilgili bazı sorular hala cevapsız. Özellikle ötenazi kararını kim verecek? Karar ne zamanlar ve hangi durumlarda verilebilir olacak? Hastalığın iyileşme şansı olup olmadığına nasıl kesin olarak karar verilecek veya böyle bir kararın verilmesine gerek olacak mı? gibi sorular uzayıp gideceğe benziyor.:''


Hasta hergün büyük acılar çekiyor ve her sAbah uyandığında hala o dayanılmaz hastalıkta olduğunu anımsıyor.Belkide biran önce ölmeyi bekliyor.Ölümü beklemek!!...her gün daha fazla ilac ve artık bu ilaçların sadece yan etkisi.İnsan buna ne kadar dayanabilirki.her gün ölmeyi beklemek ne kadar acı vericidir.bir gün daha yaşanması sancılı olan bir hayat.o insanın acılarından kurtulup sessizcce ölme isteğinden daha doğal ne olabilirki.O insan kendi bedeninden kendi sorumludur..Evet hastanın yakını bunu istemez belki.Belki bir gün daha yaşayabilmesi için ona yardımcı olur onu kaybetmenin acısını dayanamayacağını düşündüğü için.Bu bencilliktir.Tedavisi mümkün olmayan bir hastalıkla boğuşmakta olan ve her gün ilaçların etkisiyle bilincini daha da kaybeden bir isanın yaşamasının ne anlamı varki.eğer hasta yaşamına son vermek istiyorsa ona insanca ölme hakkı verilmeli.
EĞER O İSTİYORSA BU OLMALI.


"yaşam hakkımız varsa kendi öz irademizle hayatımızı sonlandırma hakkımız olması gerektiğine inanıyorum"

Ben bunun hala, hasta açısından bakıldığında, neden tartışıldığını anlayamamışımdır.

Kesinlikle ötenazi hakkı verilmeli.

Gerisi, hani o vicdan falan... Tek kelimeyle kişilerin münferit bencillikleridir. Bence gerisinden sual olunamaz.

Tökezlemişliğim 2. basamaktan geliyor

yaşamayı biz seçmedik.ölmek de suç olmamalı.

ortada bi sebep yokken ölmek neysede,hasta kişinin ölme hakkı olmalı bencede..

aşk çabalamadan yaşanmaz,felsefe saçmalamadan yapılmaz...

peki öz irademizin olup olmadığına nsıl karar vericez ya da öz irademizin yerinde olup olmadığına nasıl karar verecekler????

Bugün bir trafik kazası atlattım yolda...

Aklımdan korku ile şu geçti; cüzdanıma şöyle bir not koymak:

"Sayın herkim ise,

Ben kan revan içinde ve can çekişirken benimle ilgilendiğiniz için teşekkür ederim... Ancak lütfen beni kurtarmak üzere herhangi bir girişimde bulunmayınız. Hele de hayati anlamda umut vaadetmiyorsam...

Benim, beni o bana sormadan kaldıracağınız özel hastanelerin masraflarını ödeyecek kadar param yoktur. Bana sorarsanız ben de, hayatım da, muhtemel hastane faturasından çok daha fazlasını ederim... Ama bunu kime anlatacağım ki?

Onlar boş laf değil, banknot isterler...

Sayın her kim ise,

Umarsız bir hastalığım varsa, mesela kansersem ve de metaztaz yaptıysa, beni acılar içinde "yaşatmaya" çalışacağınıza, lütfen huzur ,içinde ölmeme yardım ediniz.

Yaşayacak olanlardan kaynak çalmadığınız gibi, benim de ruhumdan çalmamış olursunuz böylece...

Sizler kaynaklarınızı lütfen yaşayabilecek olanlara ve yaşaması gerekenlere aktarınız.

İş ki bana ölüm dahili birşeyler olmak üzere ise, lütfen xxxx nolu telefonu arayınız... Onlar muhtemelen cenaze işleriyle uğraşmak isteyeceklerdir...

Teşekkürler..."

Bence organ bağışı gibi, herkesin bu konuda net bir deklarasyonu olmalı ve de bu kanunen tanınmalı.

Yoksa, ağıt yakan annelere, perişan çocuklara, eşlere kalacaksa iş, bu konunun zaten eli kolu bağlıdır...

Tökezlemişliğim 2. basamaktan geliyor

öz iradeyi somutlaştırmadan da düşünebiliriz syn social.hasta kişi sağıklı düşünemese bile acı çektiğini hissedebilir.acı çektiğini bile hiissetmiyorsa o zaman zaten yapacak bir şey kalmamıştır.Farklı boyutlarda düşünülebilir öz irademizin yerinde olup olmadığına dair kararı kimsenin vermesi gerekmiyor zaten sorunlarda bu yüzden çıkıyor kişi hasta yaşamını sonladırmak istiyor şuurunu ya da doğru düşünme yetisini kaybettiği düşünülerek dikkate alınmıyor.Buna tanık oldum.kişiye deli gözüyle bakanlarda olmuştur.

Soldu içli sesin beslediği tomurcuk,alaycı çalgıcılar dükülüyor şarkılardan...Hüzün sürgün,aşk yılışık...

alchemy...Saydıkların bir çok ülkede standart prosedür aslında... Organ bağışı kartı gibi bir kart üzerinde bu tip isteklerini taşıyabiliyorsun ve aksi bir davranış söz konusu olamıyor... Özel hastane konusuna gelince, acil müdaheleyi ücretsiz yapmak zorunda oldukları halde, cebinde paran olmadığını anladılarmı(ki anlıyorlar, nasıl yapıyorlarsa) yüzüne bile bakmıyorlar zaten...

bence verilmeli.herkesin görülen hayatı kendineyse eğer,yaşama hakkı kadar ölüm hakkına da sahip olabilmeli insan.

Bunun bir yerlerde standart prosedür olduğuna hiç de şaşmadım Enfeksiyon; ne de olsa "aklın yolu bir'dir"... Ama "bir" olan aklın yolunda, ritüel anlamda bir "standartlaşma" da gerekir ki, biz bunun s'sinde miyiz neresindeyiz işte onu hiç bilemiyorum...

Özel hastanelerin durumu ise, dersine ineklemiş ve bunu acaip marifet sayan sümüklü ve vasıfsız çocuklara benziyor (sadece onlar değil, tüm sistem öyle de, onlar (özel hastane) çok keskin bir göstergeler yalnız yükselen trend olarak) : kapitalistiz anladık da, 19yy vahşiliği nedendir bu kadar da??

Hayır, demek bizim tamamen yok olmamız gerekir diye düşünüyorum artık. Yani eze eze o noktaya getirdiler zaten ama biz geberince kimi sömürecekler ben onu merak ediyorum asıl...

Tökezlemişliğim 2. basamaktan geliyor