|
yalnızlık üstüne kendi adıma konuşmak gerekirse ;
balıkesir'de okuyan bir üniversite öğrenciyim ve 2 senedir istanbulda ailemin yanına her gelişimde aile bireyleriyle devamlı tartışıyorum.balıkesirde hiç alışamam dediğim yalnızlık benim herşeyim olmuş meğersem.istanbul'a her gelişimde odama kapatıyorum kendimi bilgisayarı açıyorum.yine kendimi yalnız bırakıyorum....
yalnızlığın bir de bana göre şöyle bir tarifi dünya üzerinde 6 milyar kişiyiz bizi anlayacak kimse yok mu tarzında bir açıklama yapılıyor Duarden'in yolladığı yazıda, fakat insan birisini sevip reddedilip ondan uzak kalıp sevgisini yaşabiliyor.yine aynı zamanda kendiside değişiyor sevdiği de değişebiliyor ama o kendi kafasındaki resmi arıyor.belki dünya üzerinde onu anlayabilecek birisi vardı fakat zaman onu da değiştiriyor herşeyi değiştirdiği gibi ....
nerdesin
düşüncelerim ateşten zindan
yüreğim sana zincirli
bedenim sana hasret
dudaklarım sana müebbet
bu ayrılık daha ne kadar sürecek
dön ne olursun
gel ne olursun
Yenikapı-Bandırma feribotunda bir garip köşedeyim
Şimdilerde Balıkesir'deyim
|