Valla bence bazı şeyler aslında çok basit. İnsan geleceğini merak eder tabi. Geçmişi neden merak eder peki? Geleceğe projekte etmesi için. Işık arar geçmişte de ondan. Kendine dair bir ışık. Bana hep "Tanrı var!!" dendi mesela islam dini kastedilerek (konuyla alakasız ve kesinlikle provokasyon için demiyorum, bu bir örnek sadece). Olabilir... Ve de olmayabilir... Tanrı'nın kuralları serildi önüme... Ben bir tek şeye baktım: ne farkedecekti benim dünyevi yaşamımda böylesine bir tek tanrılı dinin varlığı? Daha iyi bir insan mı olacaktım ben? Bence saçmalık, bu öneri sadece "öte dünyaya" ait bir vaat içerdi bana sürekli. Tiksindiğim bir vaat üstelik, çıkar kokulu. Bu konuda öylesi bir geleceğe değil, bugüne baktım. Vicdanım yeterliydi ve bir Tanrıya da ihtiyacım falan yoktu.
Tanrı ya da bilim, sadece insan olarak kendimi anlamaya yöneliktir. İnsan olarak kendimi gelecekle sınırlayamam. Sonuçta bir geçmişim var ve bu geçmişin de bir ürünüyüm ve şu anda varoluyorum. Elbette hepsini merak ederim. Araştırırım. Tanrı "OL" demiş olabilir. Eğer bu gerçek ise, ben zaten nerde neyi nasıl ararsam arayayım, ona ulaşırım... Ulaşmam gerekir...
Ben ararım... Bulamayınca ağlamam, sadece olmadı derim. Daha da çok ararım. Demek daha bir aramak gerekiyordur... Bana göre bilgi sahiden yücedir, ama daha da yücesi var bence. O da sevgidir. Bunu bilgi vermez. Abuk sabuk ajite bilgi yarıştırmaları da vermez bu platformlarda olduğu üzere. Herkes ego konuşturuyor buralarda, bence bu kadar basit...
Öğrendiklerimin bu dünyevi yaşama ne kattığına bakarım. Geleceği çok merak edenlerin bu durumda mesela astrolojiyi asla yabana atmaması gerekir, kehaneti, ve de her tür bilimsel düşünce dışı girişimi... Olmadı di mi? Çünkü bu bir kriter değil. Yanlış anlama tabi, ben anladığımın karşılığını veriyorum. Belki de net anlamamışımdır.
İnsanın varı yoğu bir neden ve anlam bulmak. Bizler sonsuz kavramını algılayabiliyor muyuz? Hayır. Nedensizliği anlayabiliyor muyuz peki? Hayır. Canlılığın tarifi için bile kriterimiz SADECE kendimiziz
Herşeyin bir başı, bir sonu, bu arada yol aldığı bir çizgi ve bir de nedeni olmalıdır bizce (insan)... Çünkü bizim bildiğimiz ve algıladığımız yaşam budur. Bunun dışında olanı aklımıza sığdıramayız.
Evrim teorisi doğru olabilir, ya da olmayabilir. Tanrı var olabilir ya da olmayabilir... Ne farkeder ki? Şimdi, şu an, bende alchemy ya da sende Şey'ler olarak ne farkederdi, bunlar hala bilinemez konumdayken? "Bil"sek farkederdi bak, buna itirazım yok. Yoksa sonuçta tüm doktrinler ve onların militan söylemleri, hani bu sitede 2 kelam ettim diye beni dövenler var ya... Onlar sadece sanmak... Bilmek falan değil. Alakası bile yok hatta bence... Benim buna yanıtım basit: egoyu ele geçirmeyen, ona hitap etmeyen ve onu yönlendirmeyen hiçbir (ekonomik/politik vs) sistem yaşayamaz. Bence budur...
Ben, insan, habire bugünüm, geçmişim ve yarınım üzerine düşünürüm. Bu üçü bende ayrılamaz. Yoksa benim kimliğim olmaz... Ben sürekli düşünür, debelenirim. İnançta paralize olduysam korteksimi kullanamam. Kortekste boğulduysam kendimi hissedemem. Bence ne o ne de budur, bunun bir mutlaklığı olaydı ikilemde kalmama da gerek kalmazdı; biri olurdu sadece.
Kimim ben? Bugüne dek yaptığımım... Şimdimim... Ve gelecek için istediklerimim...
Biri bana sen maymundan geldin diyor. Olabilir... Ne var bunda ki? Ben şimdi maymun muyum demek bu yani? Saçmalık! Olmadığıma göre...
Evrim teorisinden daha önemli bir teoriyle uğraşsak mı acaba diyorum: kapitalizm teorisi... Nasıl yabancılaştırıldığımızı anlasak bu çark içinde... Öyle hamasi manyakça milliyetçiliklerde ya da militanlıklarda boğulmadan... "Sizin gibi insanlar sol cenahta kalabalık yaratıyor" hahaaaaa...
Tapusunu bir alayım ben şu sol cenahın...?? Bu lafım sana değil Şey'ler, lütfen üzerine alınma. Yazdıkça açıldım hepsi o kadar...
Sol cenah bu saçmalıklardan dolayı bi bok yapamadı gitti zaten. Varlık pratiğine bu kadar ters gelen şeyler, ideal de olsalar, basamak diye bişey var herhalde... Mevsim manavı gibi fraksiyonlar anasını satiim, tezgahta sergileniyolar, seç seç al! Hepsi de birbirini kötülüyor. Bir karar verin artık...
Ne hoş buralarda böyle yazıp yazıp ekranı kapamak aslında... Aldığımız her nefes insanın kendisine kurduğu, yarattığı kölelik düzenine bir hizmetten başka ne? Buna itiraz ediyor olmanın ille bir sitematiği olmalı tabi, bunda hemfikirim. Ama buna itirazın adının konmasının serbest piyasa ekonomisinden farkını bulamadım ben daha...
Ben insanım. İnsanca yaşamak isterim. Bildiğim tek şey budur. Akılla hareket etmem gerektiğini ama aklın esiri olmamam gerektiğini bilirim. Can almamayı bana kimsenin dikte etmesi gerekmez ki. Tek başıma dünyayı da kurtaracak değilim. Kapımın önüne ve çevreme bakarım yeter. Keşke herkes sadece ama gerçekten de bunu yapabilse... Size ne dünyadan? Kendi dünyanızı kurtarın önce... Herkes bunu yaptığında zaten herşey düzgünce bir yola girecektir...
Rakı sofrasında Türkiye kurtarmaya dönüyor iş... Gerçek hiçbir şey çıkmıyor kısaca... Bu şekilde, bu bir masturbation, sadece o kadar.