Birbir azalıyor evimde ki misafir sayısı
Önceleri o gitmişti;bir yeşil mum alıp diktim yatağına
Sonraları kedim,bir baktım elinde bavulu çıkıyor kapıdan;
yanında tüm kemikleri,ceplerine doldurmuş tüm benleri
Daha sonraları,yalnızdım
Hala olduğu gibi
Gün geçtikçe bana benzeyen,yaşayan ama sessizliğinde boğulan bir evde
Yani bende
Gün geçtikçe azalıyor misafir sayısı
Kimseyi sakini yapamıyorum kalbimin
Bir gariplik var bilmiyorlar
Ne ev ne ben
Gittikçe benziyoruz birbirimize
Ve belkide ben yaşayıpta konuşan hiçbirşeye alışamıyorum.
Susmalı,sustukça çığlıkları yankılanmalı duvarlarında
Konukomşu duymamalı
Dün aldım fırcayı;hani sen bittim dedinya,
Aldım fırçayı ve boyadım gözyaşımdan akan boyayla duvarları:
Renkler birbirine girmiş,duvarlarım gözyaşımın rengi,
dilleniyor binbirgece masallarında,Masallarım sadece gri
Kilitledim kapıyı gri gitme geri
Kapı altından dünyaya ellerim kapıda kilitli
Ve bu gece yine Dolunay
bittiğin günden beri sayıyorum geceleri
Her gece bir şiir yazıyorum,beni aldattığın her kadın uğruna
''aptallığımın yüzsüz yüzü,piçliğinin bacak arasında kurban oldu''
üzgünüm kendimi tutamadım düştüm ellerine
Kalamadım ,tutamadın
göremedin
sevemedin.
söyledim:
''yapma dokunma kim dokunduysa sana ona git
nerde unuttuysan beni orda kal....''

aylin