Uğraş didin farklı şeyler yapmak için
Üç kişi ya da beş kişi anlar
Ve zaman, ve zaman farklı yüzlerle
Bazen yanında bazen arkanda

Yalan diye bir şey yok
Gördük ama konuşmadık

Ve hayat her şey yolundayken dur dedi artık

Ve hayat herkes evindeyken dur dedi artık

Ve hayat canına tak etmişti sus dedi artık
Ve hayat

Kırık düşler, aynı yalnızlık
Öyle azaldık ve yıprandık ki
Kafamız karışık, değişmek zor
Dünya yıkılsa anlamazlar

icimi dökmek istiyorum ama olmuyor. icimi dökme konusunda bile basarisizim. icimde o kadar sey oluyor ama simdi tek kelime edip dogru düzgün bir cümle bile kuramiyorum. kendimi ifade edemiyorum..düsüncelerimi belirtemiyorum. sanki tek suclu oymus gibi davranmaktan da biktim aslinda. hayatimin cümlesi hatta belki de yasama sebebim (abarttim mi??) Dünya Yalan Söylüyor. takinti haline geldi sanirim bu bende. acaba dünya dogrulari söylemeye basladigi zaman ben ne yaparim? kendimi o kadar alistirmisken bu Dünya Yalan Söylüyor gercegine..sanirim artik biktim. herkesten ve her seyden..