dur duarden hocamın normallik anlayışına bi örnek vereyim.
Duarden hocamla normal bir telefon görüşmesi.

D- çok sevindim pul buldumda
N- ne pulu
D- hani şu vidaların arkasına takılan pullar var ya
N- ee ne vidayı napacaksın ki
D- dolaba takacağım
N- hangi dolap
D- iş yerindeki dolap
N- ne olduki dolaba
D- vidası düşmüştü
N- eee
D- pul yoktu yapamıyordum
N- haa (akabinde iç ses zonnnkkk)

Olayı Neylan yorumuyla sade bir şekilde aktarayım.

İşyerindeki dolabın vidası düşmüştü pul lazımdı onu buldum ve sevindim. Kurulması gereken cümle bu kadar basit ama gördüğünüz gibi duarden hocamın şahane yorumuyla diyalog aynen böyle gelişti.

Hee sahi konu neydi ruh haliydi tamam tamam fena değil iyi sayılırım geçti sanki...

** Gözlerinin benimle konuşabilmesi amacıyla; dudaklarını birleştirdiğinde bin yüzlü bir aynayla yakaladım bakışlarını. Ve gözleri benimle konuştu... Nietzsche