|
her seferinde söz veriyorum kendime..
üstümden çıkaracağım bu karamsarlığı diye..
ben ..yaşamak için herseferinde gülümsetici sebepler bulabilen ben
şimdi ruh halimi tanımlarken koyu renkli cümleler kuruyorum..
her sabah mutlaka kitap okuyan keyifle kahvaltı hazırlayan ben şimdi
bu içine tükürdüğüm hayatına bi kaç dakika daha geç başlamak için yatakla çalarsaatle ve kendimle cebelleşiyorum
keyifle şarkı söyleyerek okula gittiğim günler artık yıldızlar kadar uzak..
geleceğe herzaman umutla ve tebessümle bakan ben.. yok olmak, olmamak istiyorum
yeniden başlama fikri bile öyle zor geliyor ki..
hayat bi yerlerde devam ediyor ve ben şimdi muhtemelen yakmışım mumlarımı odamda ağlıyorum..artık tek satır yazmıyorum..okumuyorum..
hiçlik ve boşluk sarmış dört bi yanımı..sanırım boğuluyorum..
|