Hayat satranç tahtasi gibidir,insanlarda piyonlari..Hiç birimiz ayni degiliz,bunu kabul etmiyorum.Kendime di$aridan baktigim çok oldu,her seferinde de gÖrdüm kendimi..Yanimda yürüyenleride elbette!!Kulaklarim sagir olsaydi nasil olurdu diye dü$ünmekten kendimi alamadim birden.içimdeki dünya a$iri derecede misafirperver!yediden yetmi$e herkese açiktir kapilari..Ayrica misafirin iyisi kötüsü olmaz, bu yüzden hayiflanmam hiç bir zaman.Tenha bir sokakta yürürken bile ayaklarim altinda çitirdayan irili ufakli yapraklar mirildandigim türküye ritm olurken sessizligi seçmek ahmaklik olur bence!!insanlar da oyle degilmidir hem?kimisi çam ignesidir,uzerinde ne kadar tepinirseniz tepinin ses çikarmaz ama çamsiz bir noel hristiyan bir çocuk için hayal edilemeyecek kadar kÖtüdür..Kalabalik gerçekten kutsal..Muhtemelen onsuz ya$ayanda vardir ama dönüp dola$ip geldigi yer yine aynidir!!kolay mi koskoca yarim kürede ben yalnizim diyerek cirit atmak?