|
evet yalnızlık.şarkının bile susup seni dinlemesidir.benim yalnızlığım sanırım tamamen düşüncelerimde.ne kendimi soyutladım hayattan ne komşularla görüşmemezlik yaptım.sadece rol yaptım mutlu rolü işte bu beni yalnızlığıma mahkum etti içsel olarak.yalnızlığımı içimde kendimle yaşıyorum ıssız bir adada kendi kendine konuşan bi insandan da pek farkım kalmadı sanırım...
|