Size sendikalardan bir örnek vereyim. X sendikasının taşınmaz malları hariç bankada yatan nakit miktarı 380 küsür trilyon. Yanlış duymadınız bu heran kullanılabilecek kuru para. Sendikanın 12 eylül faşist darbesinin koymuş olduğu yasalar gereği grev hakkı yok. Yıllarca sözleşmeli personel senede 5-6 ay çıkış alıp evine ekmek götüremezken 1 lira dahi katkıda bulunmadı bu trilyonluk nakite sahip sendika.

Özelleştirmeye karşılar sözde ama bu sadece üye kaybı yaşacaklarından dolayı, onlarca kuruluş yok paraya satılırken bankadaki bu nakit kullanılıpta biri bile alınmadı. Halbuki maden satılmasını istemiyorsun ama engelleyemiyorsunda o zaman kendin al işlet, yok onuda yapmazlar. Sendika kendi personelinin sendikalı olmasını engelledi yıllardır, bu emekçiler daha 2 ay önce sendikalı oldular.

Şimdi bizim trilyonluk sermaye sahibi sendikanın tüzüğüne bakın. Diyelimki X vilayette bazı insanlar bu sisteme baş kaldırdılar "sarı sendikalıcılık" yerine sosyal sendikacılık yapmak için yola çıktılar. Seçimlerde büyük bir çoğunlukla da X ilindeki sendika yönetimini devraldılar. Kurultaylarda, gerçekleştirdiği eylemlerde genel merkeze "aykırı" davranırlarsa genel merkezdeki sendika ağaları oturup bir karar alıyor ve diyorlarki X ilindeki şubeyi kapattık, oranın tüm üyelerini Y iline bağladık. Şemsi Denizer tüm bu engellemelere rağmen genel merkeze kadar seçilmiş idealist bir sendikacıydı. Ne oldu? Sudan bir senaryo ile cinayete kurban gitti. Basın ise Denizer'i olduğunun tam tersi bir insan olarak tanıttı Türk halkına.

Sistem sendikalar bağlamış durumda ve bunun aşılması için anayasa ve iç tüzük değişikliği şart. Diyelimki siz sendika başkanı oldunuz, size verilen en büyük sus payı şu. Devlet sendikaların harcamalarına karışamaz, denetleyemez. Sendika başkanı istediği kadar başkanlık görevini üstlenebilir. Düşünün bu miktar parayı A bankasından alıp B bankasına transfer etseniz arada %1 komisyon alsanız "ki bunun hiçbir yasal sakıncası yok" ne geçer elinize? Kim bu paradan vazgeçmek ister? Ancak idealistler, onlarda cinayete kurban gider.

Daha yazacak çok şey var, bu sadece sendikaların emekçileri neden meydanlara dökmediklerine dair ufacık bir örnek.