hayata dışardan bir tabloya bakarmış gibi bakıyorum. Kendi içimde fazlasıyla yalnızım ama o tablonun içine girdiğimde herşey tamamıyla tersine dönüyor ,tabii görünürde. Çoğu zaman o tablonun içine girmek için kendimi zorluyorum ama yine de içimde bir yerlerde yalnızım hep. Kendimi hatırladığım çoğu zaman yalnızım zaten. Yalnız olmadığımı hissetiğim zamanlar bana bir düşmüş gibi geliyor daha çok.