ölmedim...

aşk nefes gibi dolsada insanın ruhuna nefesinin kesilmemesini de sağlayan tek neden belkide..
denedim, olmadı...
sağlam da bir yoldu. iyi hazırlanmıştım. alışkanlık üzeri hep elim giderdi emniyet kemerine. takmamıştım. sürati severdim. çok severdim... süratliydim...

asla tek bir hata yapmadım trafikte. dikkatli sürerdim. sürdüm. çok dikkatliydim. doğru zamanı aradım. ama bir insan için ölmek istemediğimden hayattan tüm bağımı kesmiştim. sadece ben ve arabam vardık.. telefonumu bir arkadaşıma iki dakika tut diye vermiştim. doğru zaman. radyodan bi şarkı çalmaya başlamıştı. tüm hayatımı döktü sanki gözlerimin önüne...
sonra...
sonra filimlerdeki gibi gözlerimi açtığımda başucumda ölüme gidişimdeki kendime bile itiraf etmek istemediğim sebebim duruyordu... ölmemiştim. bu kitabın sonu henüz gelmemişti....

hepinize de teşekkür ederim bide...