Herkes eşit” ama “eşcinseller hariç” mi?

3. Uluslararası Homofobi Karşıtı Buluşma’da ‘herkese eşitlik’ konuşulacak. Anayasa “herkes için eşitlik” öngörürken, eşcinseller neden dışarda tutuluyor? Türkler neden eşcinsel damgası yemekten korkuyor?

ANAYASA EŞCİNSEL HAKLARINI TANIMIYOR
KAOS GL Derneği’nden Ali Erol, buluşmaya ilişkin NTVMSNBC’nin sorularını yanıtladı. Toplantıda “sivil anayasa sürecinde eşcinsellerin talepleri” konusunda konuşacak olan Erol, sivil anayasa hazırlığı çerçevesinde, en azından “ayrımcılık” başlıklı maddeye cinsiyet kimliği ayrımcılığının girmesini istediklerini belirterek, şunları söyledi:

“Sivil anayasa tartışma sürecinde herkesin ortak noktaya vardığı başlık ‘herkes için eşitlik ve ayrımcılığa karşı olmak’tı. Fakat somut cümleler kurulmaya başladığında ‘herkes’ kelimesi her kesimi kasdetmiyor. Ayrımcılığa karşı olmak; aslında hangi ayrımcılığa karşı olmak. Sivil anayasa çerçevesinde bu maddenin ne olduğu kesin değil. Maalesef bu anayasa sürecinde eşcinsellerin taleplerini duymazdan geldiler. Anayasada eşitlik kavramı toplumu bir görmeye çalışıyor, fakat bir kesimi dışarıda bırakıyor. Anayasa Komisyonu Başkanı’nın da eşcinsel haklarını kapsamayacağını söylemesi, sivil anayasa tartışmasının samimiyetinde bir talihsizlik olarak değerlendiriliyor. Oysa isteğimiz özel bir talep değil, biz sadece eşitlik istiyoruz. Oturumlarda da KAOS GL Derneği bu süreci aktaracak.

TÜRKLER EŞCİNSEL DAMGASINDAN KORKUYOR

“Tüm dünyada haklarını en son kazanan kesim, eşcinseller. Bu yüzden bu mücadeleye devam etmemiz gerekiyor. Eşcinselliğin sanki bir hastalıkmış ve suçmuş gibi adlandırılması tüm dünyayı ilgilendiren bir konu. Bu buluşmada sadece sorunlarımızı tartışmayacağız, aynı zamanda toplumun diğer kesimlerine açarak paylaşmak istiyoruz. Bu çok zor bir süreç aslında, yurtdışından parlementerler katılıyor, ne yazık ki TBMM’den bir milletvekili veya bir parti üyesi bile katılmıyor. Türkiye’de homofobi azalsa bile kaygıları azalmıyor ve bunları aşmamız gerekiyor. Etkinliklere gitmek isteyen bazı kişiler bile, damgalanma kaygısı ve korkusundan gitmiyor.”