Melda Abidin...
Sana Dair-Susmaların Gecesi...
Gecenin kaçı bilmiyorum yine
Yine uykusuz gözlerim yine boş bakışlarım...
Martıların çıglıkları çınlıyor kulaklarımda
Ve ruhumu savuruyor rüzgarın ugultusu
Senli anlar görüyorum belirsiz mekanlarda,sise bulanmış
Yaşanmışlıklar mı?yoksa kurguladıgım birer düş mü seçemiyorum
Varmıydın gerçekten? Yoksa ben mi çizdim seni hayallerimde ve anılarıma kattım
O bile belirsiz artık
Kelimeler uçuşuyor zihnimde,bir türlü anlamını bulamayan
Cümlelere hasret kelimeler…
Ve üç noktalar sarıyor her yanımı,
Sonsuza uzanıyor üç noktalarım ve ruhumda eksik kalıyor bi yanım
NERDESİN?
Kurumuş dudaklarımdan akan tek sözcük..
NERDESİN?
Nerdesin sahiden?
Neden yüreğimde biriktikçe ruhuma acı veren sevgiden kaçışlardasın?
Sen de yalnızlıgın sesinde benle konuşuyorsun belki
Bana ulaşmayan kelimelerin o ses de anlamlanıyor
Seni bekleyen ellerimi tutuyorsun düşlerinde
İçini acıtan yaraları rüyalarında sarıyorsun benimle belki
Peki NERDESİN?
Neden o zincirleri vurdun ayaklarına?
Neden mühürledin dudaklarını?
Neden gözlerini kapatıyorsun düşündeki beni görmemek adına?
Yüreğinin çıglıklarına susmayı öğretmen neden?
GEL desem,gelir mi kalbin kanatlara bürünüp?
O SENSİN desem;hissedebilir mi ruhun sevgiye hasret yanını,eksik parçanı,beni?
SUSUYORUM
Çagırmalara cesaretsiz susuyorum
Ben SUSUYORUM
Hasretine dayanası kalmayan yüreğim çıglıklar atıyor
Ben sadece susuyorum bu gece
Ve karanlıkta martıların çıglıkları kalıyor suskunluguma inat…
|