Sangre'ye katiliyorum..Geçen gun ateist bir arkadasim "allah korusun!!" diye bir cumle soylediginde ona ateist olup olmadigini tekrar sordum!!korku aninda ilk akla gelen allahdir!!gunluk hayatta kulaklarini bolbol çinlatiriz.Misal "allahim aklima mukayet ol","aman allah korusun ","ben istedim bir goz allah verdi iki goz"vs vs vs..insanlarimizin korkulari,kaygilari,cevabini veremedigi,anlamlandiramadigi seylerdir allah inancina goturen..sahsen ben kendilerinin varligina inanmiyorum be$ikten beribelki atesit bir anne babadan geldigim icindir ama takkemi ne zaman alip onume koysam,allaha asik anne babadan geldigimi dusunsem ,aklima yine ateist olma gibi bir bilgelik geliyor.Bir seyin varligina inanmak icin onun ispati olmalidir bence..bugun hala gunes batiyor ve doguyor diyoruz!!halbuki boyle bir durum soz konusu degildir!!dunya hic durmadan donmektedir ve bu donus uzerine bir cok soru aydinlanmistir..Gunumuzde bir cok yobaz insan bu durumu allahin gucune baglayarak beni sasirtmayi basarabildigi icin bir onceki cumleyi sizlerle paylastim yoksa bilmediginizi dusundugumden degil
Sonuc olarak inancin boyutu degisik olculerde degismektedir.onemli olan bu ozgurlugu zedelememek ve insanlari inançlarina gore yargilamamaktir..Bu arada "sakin",dediklerini dusundum.. eger bilmin ve sevginin gucune inanmak aldanmaksa varsin aldanayim diyorum