inanmak,yani aldanmak.neden kendimizi aldanmak,inanmak zorunda hissederiz.bu zorunluluk nereden gelir.

insanın asıl mekanı,yaşadığı yer cennettir..cennet insanın isteyebileceği her durumun mevcut olduğu yerdir..var olan her şey gerçektir ve sonsuzdur...insan dünya hayatını cennet

hayatıyla karıştırdığı için olsa gerek cennetteki duyguları dünyada aramaya kalkar..kendini bırakır..bırakmazsa eğer inanmazsa kendisinin bir varlık olduğuna var olduğuna inanamaz..
çünkü her var olan varlık bizm varlığımıza bir delildir..onları görmezsek kendimizide göremeyiz.eğer karşımızdakinin güzel ve saf duygularına inanmazsak bizde de o duyguaların

olmadığına inanırız..biz en çok o duygulara,o cennetlik duygulara sahip olmak için karşımızdakilerde o duyguları arıyoruz..bulamasakta bilincimizde oluşturuyoruz.ve onda var

olduğuna inanıyoruz...