Sağ iktidar ile yönetilen Fransa'da işçiler saraya davet edilerken , bu topraklarda sokağa adımlarını bile atamadılar. Bu durumun benzerleri herhalde Pinochet gibi faşistlerin yönetimindeki Şili ve benzeri ülkelerde görülüyordu . Sağ olsun faşist devlet ve unsurları bize , halen işçinin ,emekçinin hakkına nasıl tahammülsüz olunabilindiğini hatırlattı. Bir de AB gibi yerlere girmeye kalkmazlar mı ? Yav adama sormazlar mı sen ne tür bir faşistsin ,ki biz bunu avrupa da bile görmedik, emekçine bayram bile yaptırmazsın? Gördüğüm ve acı içinde izlediğim ve belkide bu durumun altında yatan esas sorun olarak nitelediğim vaka ,palazlanan SARI SENDİKALARDIR... Her geçen 1 Mayıs 'ta daha da güçleniyorlar ve devlet eliyle güçlendiriliyorlar. İşçi hareketi bölünüyor. İşçi sınıfına milliyetçilik ve islam gibi (hiçbir zaman bu toraklardaki insanların sorunu olmaması gereken) lüzumsuz ve saptırıcı konular enjekte edilyor. Sınıf ;ekmeğim nerede diye soracağına türban ve ulusalcılık gibi şu anda siyasi elitin ve burjuvanın yapay sorunu olan konularla yıpratılıyor ,alıkonuluyor.

Soruyorum bunlardan kime ne ? Açlığın dininin ,yoksulluğun vatanın olmadığını öğrenemedinimiz mi hala ? Kurulan tuzaklara teker teker düşüyorsunuz.. Her geçen yıl , devrimcilerin kaleleri bir bir düşüyor, sürekli bir adım geri gidiliyor ve yakında sınıf mücadelesinden geriye bir şey kalmayacak .

Uyanıp ayağa kalkmanın vakti gelmedi mi?