La Llorona

"sakın inme o nehre, çocuk
sakın yalnız başına gitme oralara;
o hıçkırıklara boğulmuş kadın, sırılsıklam ve vahşi,
seni bir daha asla bırakmamacasına alıkoyabilir.

inliyor o kadın, güneş kasvet kırmızısına büründüğünde;
ağıdını yakıyor ay köhneleştiğinde;
hala da ağlıyor bebeklerine, durgun ve ölü,
ve soğuk sularda boğulmuş.

kadersiz bir aşkla bedellenmiş,
korku ve nefretle dolu.
uçurumun tepesinde bırakıverdi onları
ve kaderlerine terketti.

gece gündüz duyar oldu yakarışlarını
akıntının zirvelerine taşınmış olan çoktan;
acı dolu yüzleriyle doldu rüyaları,
ve ruhuna bir kez olsun uğramadı dinginlik.

suçluluğundan delirip acısıyla sersemlemiş,
uykusuzluktan bitap
nehre sıçradı, yağmurla kamçılanan,
ve nefessiz kaldı derin suların altında.

gece gündüz çocuklarını arıyor şimdi,
yolunu şaşırmış, kayıp, ve donuk;
sızlıyor, inliyor günlerce ve gecelerde,
eziyete boğulmuş, huzursuz ruh.

sakın inme o nehre, çocuk
sakın yalnız başına gitme oralara;
o hıçkırıklara boğulmuş kadın, sırılsıklam ve vahşi,
seni bir daha asla bırakmamacasına alıkoyabilir"

la llorona

Masalsı bir öyküsü var, hemen her İspanyol'un seslendirdiği bu şarkının bendeki etkisi de (filmden kaynaklı olmalı) Vargas'ın yorumu olmuştu. Ben de Duarden gibi 4-5 varyasyonunu indirmiştim ilk dinlediğimde, güçlü bir şarkı...