Can Abim fazla ergen döneme hitap eden populist bir yazı çıkartmış. Aşk da, ayrılık da tam olarak bu olmayabilir; acı üzerine tesis edilen tüm duygudaşlıkların nihayetinde 'lüks yağmacılığımızla" eş olduğunu düşünüyorum. Ne bir insan bir diğerini bu kadar incitebilecek bir "şey" yapabilir ne de bunun izahını acı çekenin bizzat kendi farkındalığından soyutlayarak açıklayabilme şansımız vardır.

Aşk, varlığı ve yokluğu Tanrı'ya benzeyen, var olduğuna inanıldığında yaratılan, yokluğu kabullenildiğindeyse bir soytarı kıvamında kişinin kendi kendiyle eğlenmesinin hazzını yaşatan bir muğlak. Var'dır ya da yok'tur demiyorum, neye inanırsanız o'dur diyorum...