Demokrasiler de parti kapatılması fikrine pek sıcak bakmam. Düşünce ile yenemediğinizi yargı gücünü siyasallaştırarak "Mahkûm"(!) etmeye kalkmak ancak bir acz ifadesidir. Belli etnik ayrımcılık hususunda faaliyet gösteren, kendi kafasında oluşturduğu amaçlarına şartlanmış, hiç bir değişik düşünce ve fikre itibar etmeyen ve adına "Parti" denilen oluşumların faaliyetleri engellenebilir.

Bizim milletimiz düşüncelerine katılmasada "Mazlum" durumunda gördüğünü destekler. Hele hele inançları sebebiyle mağdur edildiğini düşündüğü insanlara daha keskin destekler sunar.

Fakat bazı şeyler benim midemi bulandıryor. Memlekette en basiretsiz liderin ve en iş bilmez partinin dahi, ana sorunlarımız olan "İşsizlik/hayat pahalılığı/terör/eğitim sorunu" gibi mevzuların üzerine giderek hükumeti altı ayda erken seçime zorlaması imkânı varken, neden tam genel seçimler yaklaşırken milletin tepksini çekecek ve AKP ye yarayacak "e-muhtıra"lar verilr; neden mahalli seçimler arefesinde "Kapatma davaları" açılır ?

Aklıma bir fıkra geldi.

Hristiyanların yaşadığı bir memlekette pazar günü kilise önünde oturmuş ve oradan çıkmakta olan insanlardan para dilenen iki dilenciden hemen kapı önünde oturanı,

"Musa aşkına bu fakire bir sadaka.!" derken, az ileride oturan ikinci dilenci de,

"İsa aşkına bir sadaka.!" diyormuş.

Tabii kiliseden çıkan herkes Hristiyan olduğu için, "Musa aşkına" diyenin önünde açtığı mendil boş duruyor, "İsa aşkına" diyenin açtığı mendil de parayla doluyormuş. Bunu görenlerden birisi diğer dilencinin haline acımış ve yanına gidip kulağına eğilerek,

"Yahu neden Musa aşkına diyorsun ? Buradan çıkan bizler hep Hristiyanız. Bak az ötede oturan adam paraları istif ediyor." deyince dilenci şöyle cevap vermiş.

"Biz ikimiz ortağız. Ben "Musa aşkına" deyince bana kızan, hiç para vermeyecek olsa da, gidip oratağıma para bırakıyor."

Ahlaki temeli sağlam olmayan bir toplum, -ruhunda arta kalmış barbarlık duygusunun da tesiriyle- soyguncularına karşı hayranlık duyar.
Andre Maurois