Talebe iken "Def-i hacet" ihtiyacı olduğunda veya sigara içmek için "Münâsip mekân" aradığımızda pek revaçta olan bir yerdi. Müstahdemler fazla ilgilenmediği ve bizler de tuvalet kullanmayı pek beceremediğimizden olacak, amonyak kokusu insanın burnunu direğini sızlatırdı.

Ama cigaradan iki fırt çekmenin de başka yolu yoktu. "Eşeği seven osuruğuna katlanır" misali helâ kokusu ile cigara dumanı arasında ciğerlerimiz "Bayram"(!) ederdi. Lise son sınıfta idim. Okulun kapanmasına iki gün kala 8-10 arkadaş hep beraber okul binasından ayrı, bahçenin uzak köşesinde, tek kattan ibaret helâya gittik. Mevsim yaz idi. Tuvaletin tüm pencereleri çıktı. Bizler hepimiz birden sigaraları tüttürünce bazı muzip arkadaşlar "Hocam tuvalette yangın var." diye müdür yardımcısına haber vermişler. Herif zaten sadist idi. Öğrenci dövmekten özel zevk alırdı. Elinde münasip bir keser sapıyla Cüneyt abinin Bizanslılara dalması gibi "Heeeytt ulan" deyip önüne gelene salladı sopayı... O gün eğitim yılı sonuna denk geldiği için sicilimize işlenecek ceza almaktan kurtulmuştuk ama, neremize rast gelirse vurduğu keser sapının tadı, alacağımız cezadan ağır olmuştu.

Ahlaki temeli sağlam olmayan bir toplum, -ruhunda arta kalmış barbarlık duygusunun da tesiriyle- soyguncularına karşı hayranlık duyar.
Andre Maurois