Kendini ışıltılı sahnede sanan zaten alkışlardan kulakları çınlamış, cilalı neonlarla gözleri kamaşmış ve nihayet perde inmiş sonsuz gözlerine uykusundadır yalanın...Lakin asıl ve tek kurbanın kim olduğu asla bilinmez. Asıl kurbanlar hep köşelerde ağlar, sesizce yitirdiklerine...
Düşen her perde;
Yeniden başlama şevki katıyor ışıltıdan uzak olmak isteyenlere
Ne demiş ûstad; "denemeli, yenilmeli tekrar denemeli daha güzel yenilmeliyim"
Bu rutubet kokan kentin hiçbir köşesine düşmesin gölgeler
Perdenin arkasında kalmak bazen tozlu sahnenin yükünü omuzlamaktır
Neoncular ezeli bahtsız...

Bana ait, benden öte...