Hakiki güç ancak tekil güçtür. Işıklı bir sahneye bir kurban seçmekse; zayıf kişi işi. Düşmemeli kibre, velakin çemberin dışından seslenirken bazen tam da on ikisindedir kibrin beşer. Kibrin on ikisindeyken dünyanın da merkezinde sanmaksa olsa olsa saflık icadı.

Perdeler nice gizleri saklar, kirpiklerinde nice dikenler barındıran dişil cüretin, retinalar kan revan.
Titiz bir mazeretin boynunda ancak karanlık saklıdır.
Bir adam, bir kadın ve külliyen şerbet yiyicileri.
Düzenek arızalı...
Hangi çöpü çeksem "kısa" düşüyor.
Tarifi mümkün değil bu rezilliğin...

Ve perde dedi oyunbaz, açıldı ilk sahnesi oyunun.
Macbeth'in cadıları ve arsız karısı kehanetle büyüledi gözlerini...
Gözlerine perde inen ise sonsuz bir oyunda kalmaya mahkûmdu...