onca acı geçince içimden

sana kırgın olamıyorum

ne söylediklerin

ne de –varsa- söyleyeceklerin

önemsiz şimdi

seviyeleri tartışılan aşkların

zamanını aştığımı düşünürken ben

senin ne denli küstah olduğunu anladım



her sözün bir küfür şimdi

zihnime yer edinen

acı bir duyumsama

kirli bir sayfa geçmişten

her tekrarın

bir unutuş olduğunu

bile bile

bıkmadan ezberlemiştim seni

çok geç öğrendim

montaignenin dediğini



her türküde

ne de hüzünlü anlatılır gece

karabasanlar heyulalar

çocukluktan kalma ejderhalar

…

bilirsin karanlık örter seni

kaçarsın aydınlıktan

silüetin düşer toprağa

çiçekler usulca yüzün döner

tek başına kalmış son adam: gece

titrersin

soğuktur

ay gizliden gülümser

çocuklar bulutların arasından

dedelerini izler

gecemsin

sararım seni

uzak durma benden

e.a

"senin yolculuğuna katılamam
ben sadece bir konuğum"
T. Angelopoulos