Evet şık bir metin, özellikle «intihar»ın betimlenmeye çalışıldığı finale yakın kreşendosunda bilinç akışının karmaşıklığı, o anı hissettiriyor ziyadesiyle; ve güneşin koyu kırmızı kanlar üzerindeki "yürüyüşündeki" o tan vaktini de imgeleyebildim aklımda, hem de ilk okumada. Bu tür olay örgüsünden öte, durum öyküsü kıvamında metinlerin okurun aklında bir imge çizebilmesi son derece güçtür aslında. Öykü bunu başarabilmiş.
Beğeniyle okudum.

Hoş geldiniz, katılımlarınızın devamı dileklerimle...