Arkadaşınız iş yönetimi hakkında eğitim mi almıştı Sevgili Ucuzfilm? Bu çok klasik ve bilindik bir hikayedir çünkü bu alandakiler için. İş toplantılarında yemeğin tadına bakmaksızın tuz ya da baharat kullananları "riske gireceği alanı iyi tahlil etmeden risk alanlar" olarak tasnif ederler iş verenler.

"Bir kimse veya bir şeyle ilgili olarak belirli şart, olay ve görüntülere dayanarak önceden edinilmiş olumlu veya olumsuz yargı, peşin yargı, peşin hüküm, peşin fikir" elimdeki 2004 baskısında da TDK'nın sitesinde de tanım böyle veriliyor. (Bir de ön yargı ayrı yazılır ama google dahil bu hususun aksini kullanmış.)

Konuda T.Kiremitçi'nin makalesi ironik bir dille yazılmış, kolaycılığa hazır, zora gelemeyen kişilerin üzerine tersten bir okuma yapmış Kiremitçi.

"Ön yargı, can sıkıcı etkileri eşikten çeviren vaz geçilmez bir uşaktır" diyor Karl Kraus da. Kişinin kendisi olamadığını, kendinden bir başka sûret yaratıp, yine kendini korumak amacıyla önlemler almasından bahsediyor "uşak" metaforuyla. Böyle bir şeye kimler ihtiyaç duyar, en kaba haliyle aciz olanlar. Herhangi deneysel ya da düşünsel bir faaliyet sonucu değil (ki böyle olunca "yargı" oluyor bu), bizzat bunlardan kaçınarak kendini kozanın içinde güvende hissetme gereksinimi duyanlar; bir nevi formel bir bakış açısıyla yeterli doneler olmaksızın peşin hüküm verenler kimi olumlu kimi olumsuz ama bu hükmün çürük oluşunu değiştirmiyor; yargı ise ön yargıdan ayrılıyor, nesnel olma zorunluluğu taşımıyor, lakin ön yargı gibi bir korunma güdüsüyle de yapıldığını söylemek zor.

Örneğin ben de sorayım o vakit; homofobi bir ön yargı mıdır, yargı mıdır?