-Çal dedi kadın,bir kez daha lütfen.
-Çalamam ki ama dedi adam,bilmem ki ben.
-Az önceki neydi peki dedi kadın,gözlerinde yaş vardı…




Tam anlamıyla karanlık değil,çünkü hafif bir mum ışığı oynaşıp duruyor duvardaki kendi gölgesiyle.Küllükteki sigarada dumanıyla tempo tutar gibi.Ne ben onlarla ne onlar benle ilgili…Hafızam çoktan geriye dönmüş çalan kemanın hüznüyle birlik,o soğuk geceye…hani kapıyı öfke telaşıyla çarpıp ta çıktığım,çıkarken kendimi de orda unuttuğum…O günden sonra ne ben bir daha ben oldum,ne de yaşam aynı formatta aktı…her şey şimdiki gibi sadece artık ve gelişigüzel bir yaşam…

imza dediğin nedir ki?...solumayı bilmiyosak yaşamı,iz bırakmaya değermi?....Кызыл Багэр