İnsanların istenmeyen davranışlarını sistem/yasa/otorite gibi araçlarla bir ölçüye kadar sınırlayabilirsiniz. Fakat Fertlerin içinde ki ego, üstün olma, hükmetme, hırs, vb. olumsuzlukları nasıl durduracaksınız ?

Bilindiği üzere, ihtiraslar, olumsuzluklar ancak davranışa dönüştüğünde yasa/ototrite ile engellenebilmekte. Yani, vazo kırılıyor, sonra yapıştırılıyor.

Yukarıda saydığınız hususların harfiyyen gerçekleşebileceğine, tüm insnların komünizmi gönülden benimeseyeceklerine dair elinizde ki deliliniz ne dir ? Diyelim oldu...

Daha sonra ki nesiller ?

Ben demokratik bir sistem de, öncelikli olarak insanların eğitimlerine önem verilmek suretiyle, işsizliğin son derece az, GSMH nin yüksek, sosyal devlet ve adalet anlayışının sadece laf da kalmadığı bir uygulama ile sorunların asgariye indirilebileceğini düşünmekyetim.

Dinlerde ki "Cennet" misali bütün dertlerin bittiği bir dünya mümkün değil. Söz gelimi insanlar sadece aç oldukları için çalmazlar. Bu gün insanların emeğini çalıp sömüren kişiler, aç olup da çalanlardan daha çoktur. Özel mülkiyeti sınırladığınızı, üretim araçlarına toplum adına bir otoritenin el koyduğunu var saydığımızda, sorunları ancak insanların hareket alanlarını kıstlayarak engellemiş olursunuz. Sömürmeyi beceremeyinin içindeki hırs ve ihitras devam ettiği müddetçe, kişi başka yöntemlerle çevresini rahatsız edecektir.

Büyük marketler de hırsızlık yapan multi milyarder hanımları veya çocukları haber olarak zaman zaman medyaya yansır. Demem o ki, insanlar üzerinden açlık tehlikesini kaldırdığımızda çalmamanın garantisi yok. Çalanlar daha ziyade zenginler.

Bazı insanların fikirleinin ürünü olan sistemlerle diğerlerini "Zaptu Rapt" altına alamazsınız. Bill Gates Windows işletim sistemini çıkardı. Hemen akabinde sistemi çökerten Virus/spyware üretildi.

Buradan "Dini yönetim" göndermesi yaptığım anlaşılmasın. Hiç bir teori gereği gibi uygulanmadıkça istenen sonucu vermez. Uygulayacak olan da insan olduğuna göre...

Nasıl bu kadar emin olabiliyorsunuz ?

Ahlaki temeli sağlam olmayan bir toplum, -ruhunda arta kalmış barbarlık duygusunun da tesiriyle- soyguncularına karşı hayranlık duyar.
Andre Maurois