Bazı şarkılar vardır... diye başlayan uzun bir girizgah yerine sadece şunu söyleyerek konuya direk giriyorum. Tüylerim diken diken oluyor, köpekler gibi ağlıyorum, hayata bağlanıyorum, ölüyorum, vs. vs. vs... ben başlıyorum. sizde sizin şarkılarınızın sizdeki durumunu paylaşmak isterseniz, konu burada...

Elvis Costello - I Want You

Başlarken kendimi çok huzurlu sularda hissettiren kadife bir ses... müthiş bir tını. Evet diyorum aradığım huzur böyle bir şey. Çok uzun sürmüyor. Önce gitarın sert tınısı, ardından o huzursuz ses. "I Want You". Gözlerim birden doluyor. Tarifsiz bir acı doluyor kulaklarıma. Hemen içip zil zurna sarhoş olmalıyım diyorum. İçemiyorum. Acı bedenime dolmaya başlıyor. Ağlamak istiyorum. Ağlayamıyorum. Boğazıma bir çift el sarılıyor. Boğmuyor. Dizlerimin üstüne çöküyorum. Teslim oluyorum. Önce sıkıyor boğazımı. Evet diyorum. Galiba ölüyorum. Sonra gevşetip ellerini yüzüme dokunuyor. Diz çöküp gözlerime bakıyor. Hayır... Acın kolay bitmeyecek... Ardına bakmadan gidiyor... Kalbimde tarifsiz bir sızı... Tekrar diyorum. Belki bu kez... Belki... Tekrar dinliyorum...
...
Yine Ölmüyorum...

Rachel Weisz'ın o güzel gözlerinin başrolde oynadığı müthiş bir filmdir I WANT YOU. Bir şarkıya adanmış bir film. Elvis Costello'nun acı, keder ve garip bir şekilde huzur veren sesiyle tekrar tekrar dinlediğim. Bu acılı şarkıyla başlatmak istedim konuyu. Buyrun....

Kim dikti bu gökdelenleri
Ve neden en tepesindeyim sorgulamalarını bırakıp bir kenarı
Açıp kanatlarımı süzülüyorum şatoma doğru
Sakinliğime... Sakiliğime....