Çeviri kuşkusuz ki "aslını" çeviremez, çevirmenin kabiliyeti, mesleki etiği ve birikimi ölçüsünde çevirinin "ideal" formları yakalama şansı vardır ancak.
Yaratıcı bir yazar gramer kurallarını bilmek zorunda mıdır?
Bir tamirci kullandığı aletlerin nasıl yapıldığını menşeini, kalitesini bilmek zorunda değildir, bir hekim medikal malzemeler hakkında teknik bilgiye de gereksinim duymaz vs vd vb... ama yazar kullandığı dili en iyi şekilde bilmek zorundadır; bilmeden yazan birkaç talihli-düşsel gücün getirisi eser verilebilir, ama çağlara kalan eserlerin yaratıcılarına bakınız...! Bu anlamda da genelde aydınlık, özelde de edebiyatçılık farklı maharet ister.

Üstelik bu tür tartışmalar Nobel'i fazlaca önemsemekten gayrı bir şey değil. Nobelli edebi eserler en üst seviyedir diye bir kanı var, çok yanlış, Nobel yalnızca itibari bir ödül (ve tabii parasal olarak da) ama has okur Nobelli mi değil mi kaygısı taşımaz; okuduğu esere kendi öznel parametreleriyle değer biçer, ödüllü eserleri çoğunlukla populist okur için ayırıcı bir önemdedir.

Pamuk'a -ve diğer yazarlara da- ödüllerini eserleri kazandırmadı ki hele ki bir de çevirileri kazandırmış olsun, kişisel fikrim bu yönde. Ama bu değildir ki Nobel kazanan tüm yazarlar edebî anlamda vasatîdir, aksine ehil edebiyatçılardır çoğunlukla.

Böyle bir tartışma «su»yu bulandırma gayesinden başkaca bir şey olarak görünmedi gözüme.