bir kitap şöyle bir cümle okumuştum 'kalbinin başka bir bedende atmasını göze almaktır çocuk sahibi olmak'... tüm çocuk sahibi olanlar bambaşka bir duygu olduğunu hiç bir sevgiye benzemediğini anlatıyorlar... şu anda sevdiklerimiz için duyduğumuz endişeyi düşününce hakikatten çocuğunun olması kalbinin başka bedende atıyor olması gibi... onun sorumluluğunu taşıyabilmek en iyiyi en doğruyu en güzeli ona vermeye çalışmak tüm kötülüklerden sakınmak onun için endişelenmek çok zor...
hatırlıyorumda babam kalp krizi geçirdiği dönemde her gece uyurken nefes alıp almadığını kontrol ederdim yanına gidip... şuan anneannemin ağrılarını dindiremiyor olmak ayrı bir acı... sevdiklerin için elinden bişey gelememesi... e birde çocuk tüm bu sevgilerden üstün bir sevgi yaşatıyorsa insana bunun altından kalkmak çok zor olsa gerek...