ben başka bir açıdan bakacağım olaya arkadaşlar. biraz bilimsel olacak:
aşk, kimyasal bir olaydır. her insanın kendine has bir kokusu vardır. iki kişi karşılaştıklarında bu kokular beyin tarafından algılanır. kişiler bunu fark etmezler. beyin algıladığı bu koku üzerine endorfin (sanırım buydu adı) hormonunu salgılar ve aşk oluşur. tıpkı her insanın etrafındaki aura nedeniyle biriyle ilk karşılaşmamızda kanımızın ısınması ya da bize çok itici gelmesi gibi bir şey aşk da. tamamıyla kimyasal yani.( kimyasal deyip geçmeyin beyin kimyasalları olmasa iki gıdım düşünemeyiz. hatta bazen beyin kimyasallarındaki dengesizlik karşımıza psikolojik rahatsızlık olarak çıkar. bu da böyle bi dip not oldu ya nise)bu nedenle ben hoşlanma dedim. ama aşka inanırım ve bence oldukça güzel bir duygu. bu arada fatih arkadaş aşk için sevginin olgunlaşmamış hali demiş. oldukça yerinde olmuş bu bence. çünkü aşk sevgiye dönüşmediğinde bitiyor. aşık olmadan da birini sevebiliyor insan.
bir dip not daha: aşk en çok 3 yıl sürüyormuş, bu da çiftin birbirini sürekli görmediği hallerde oluyormuş.
insanın duygularını aşk, sevgi, hoşlanma şeklinde adlandırabilmesi zor oluyor en azından kıs vadede. ama her halukarda aşk da hoşlanma da sevme de olumlu duygular. kavramlara fazla takılmadan yaşamak en iyisi.
ve aşk tek kişiliktir. herkes aşkını farklı yaşar.