|
durdum
yalnızlık ruhumu asarken bir çatlak arası çiviye duvarımda
içimde dönüp durdu bende benim olmayan
kalemi yitik,
yitip bir düşün ardına
düşüp kaldı.
özlüyorum suratıma çarpan küfrünü
onsuzlaşamadığımdan
içki! kokarken karanlık
-gölge-
"Homo sum: humani nihil a me alienum puto.."
-Terentius-
--
.gölge'li_\
|