ruh halimi adlandıramadım, durup düşündüğümde. sanki yokmuş gibi geçen bir kaç gün. duyduklarım, gördüklerim ağır geldi galiba algıda sınırımı zorladılar sanırım emin değilim, hatırlamıyorum bile son bir kaç gündür neler söylediğimi. geldiler sorular cevap verdim ama ne soruyu ne cavabı hatırlıyorum. elimi kaldırmak için fazladan güç harcadığımı fark eder gibi oldum ama yine adını koyamadım. bilincimin donuklaşması benle arasına birşeyler girmesi bir garip dile bile geitremedim uzun süre. en sonunda kendime geldiğimde birşeyler oldu bitti dedidiğimde kalemim ilerleyemedi. fazla içimde barındırdım galiba algılarımı. insanın duygularını sürekli içinde barındırması tuhaf etkilere sebep oluyor . bencillikten değil paylaşacak varlık bulamadım sanırım anlatım anlaşılmış olduğunda anlam kazanıyor bu cümle kimin onu da hatırlamıyorum hafızam da tekliyor işkence bu benim için sanırım soyutlanma sendromu dedileri şey bu.