Adını susuyorum, adını.. duyuyor musun?

adını duyuyorum durup dururken!
bir ses bana seni hatırlatıyor sürekli..

içimden bir ses;
gülmek için,
haykırmak için,
ağlamak için,
durup durup ne var ne yoksa anlatmak için,
paylaşmak için,
seni beklememi söylüyor! ! !

çok bekledim halbuki
çok biriktirdim...
hem gelsen gelirdin
gelmeyeceksin belli ki...

aslında seni unutmayan ben diilim vallahi! !
çok kovdum seni gecelerimden,
çok direndim oysa ki..

sen konuşuyorsun bir asır ötede
sesin kulağıma değiyor,
sen seviyorsun birilerini, öpüyorsun onları
benim ta burda tenim üşüyor,
sen susuyorsun,
yaprak bile kıpırdamıyor..
adını söylüyorlar dönüp bakıyorsun,
ben adını susuyorum, adını.. duyuyor musun?
susuyorum, kupkuru boğazım, dilim...
adını söylemeyi bile özlüyorum..
seni unutmayan ben değilim...
tüm kainat birlik olmuş bana seni getiriyor..
rüyalarıma önce
sonra yabancıların yüzlerine, seslerine...
bir ses bana
bekle de bekle diyor..
gelmeyeceksin biliyorum
ama adın içimde duruyor...


Melike Kaplan