genç insanların düşleri vardır.topluma ve düzene kafa tutma cesaretine sahiptirler.
tüm ahlakçılığıyla brichot proust'a seslenir: "gençlerin tanrılarına küfretmek istemem, mallarmé tapınağında sapkın ve dönek olarak lanetlenmek istemem; eminim yeni dostumuz da bütün yaşıtları gibi bu tapınağın kapalı ayinine, en azından koroda yer alarak katılmış gibi, ya dekadan, ya da gül-haç biraderlerinden olduğunu göstermiştir. ma doğruyu söylemek gerekirse, büyük harfle sanat'a tapan, zola sarhoşluğu yetmediğinde damarlarına verlaine iğnesi vuran entelektüelleri çok gördük. baudelaire hayranlığıyla uyuşturucu müptelası olmuş durumdalar, havası pis kokularla ağırlaşmış sıcak , miskin ve sağlıksız bir afyon tekkesi sembolizminin o müthiş edebi nevrozuyla öyle uyuşmuş haldeler ki...